donderdag 4 augustus 2022

Opblazen!






De prijzen gieren de pan uit, wat ik ook koop of consumeer. Dus ben ik blij met de bonusaanbiedingen van AH. Voor wat ze ook waard mogen zijn. Ik kijk nu nog gretiger naar de twee-voor-een producten in de schappen. Pas heb ik nog twee pakken biologisch sinaasappelsap gekocht voor de prijs van een. Niet dat ik die nodig had. Ik liep er toevallig langs en dacht ach: da's aantrekkelijk. Zeker in een tijd waarin het inflatiespook ons doet schrikken. Het is net zo'n virus als corona, alleen is er geen vaccin voor.


Inflatie? Wat is dat nou precies. Nu ben ik niet zo goed in al die economische begrippen, maar inflatie betekent letterlijk opblazen! Kennelijk is opblazen niet alleen een economisch begrip, maar al heel lang een oorlogsbegrip. Kijk en huiver bij de beelden van die achterlijke oorlog in de Oekraïne. Die oorlog die ervoor heeft gezorgd dat de prijzen van de consumptieartikelen enorm zijn opgeblazen. En het eind is nog lang niet in zicht. En zo wordt het vast een uitputtingsslag. In de Oekraïne maar ook bij de gemiddelde burger. Voor mensen met een smalle beurs zal het misschien wel luchthappen of op een houtje bijten worden.


Maar wat kan het schelen? Neem nou Shell en Heineken, twee hele grote jongens of moet ik meisjes zeggen in dit huidig overspannen tijdsgewricht. Zo heeft bierbrouwer Heineken het afgelopen half jaar flink geprofiteerd. De omzet steeg met maar liefst 37 procent tot 16,4 miljard euro. De winst bedroeg bijna 1.3 miljard euro. Ook een stijging van 22%. En wat zegt topman Dolf van den Brink: we zijn tevreden over de resultaten over het eerste half jaar. Consumenten gaan weer uit, ondanks de hoge inflatie. Hoor je het? Hij noemt ons geen mensen, maar consumenten. Dat klinkt onpersoonlijk én dat zal hij ook wel hebben bedoeld. Want ondanks de hoge winst heeft Heineken de prijs van een biertje gewoon met ruim 5% verhoogd. Bier smaakt nog steeds lekker, maar ik proef meer en meer inflatie in de schuimkraag.


Niet alleen Dolf is tevreden, ook topman Ben van Beurden van Shell is in zijn nopjes. Onder aan de streep kwam de winst van Shell de afgelopen drie maanden uit op 18 miljard dollar. Ben zegt hierover: "Onze winsten zijn zeer aanzienlijk. Ik realiseer me dat". De hoge prijzen noemt hij een 'wereldwijd fenomeen' waar Shell niet veel aan kan doen. Dat wil ik nog wel begrijpen, maar het is wel een heel gemakkelijk antwoord. Maar dat wil toch niet zeggen dat je geen rekening hoeft te houden met de portemonnee van de gemiddelde Nederlander. Toch gaat Ben daar geen rekening mee houden. Naast het investeren in een broodnodige energietransitie, gaat hij wel zijn aandeelhouders heel goed belonen voor hun aandeel Shell. Hoe noem je zoiets: slapend rijk worden! Zo werkt het systeem nu eenmaal. En dat zelfde systeem zorgt er ook voor dat een verhoging van de winstbelasting voor grootverdieners niet aan de orde is. En zo blijft de cirkel van geld zaaien en oogsten in tact. En er is niemand die deze cirkel durft op te blazen!







donderdag 28 juli 2022

Tijd!



Hoe vaak hoor ik niet: wat gaat de tijd snel! Op het terras, in de supermarkt, bij de borrelpraat met vrienden. Nu zijn het overwegend - net als ik - ouderen die dat zeggen. Jongeren hoor ik daar amper over. Dat snap ik ook wel, want als je jong bent wil je juist dat de tijd sneller gaat. Maar ik ben geen jonge man meer.  Al denk ik soms van wel, maar dan fluit mijn lijf me gewoon terug. Ter illustratie: wanneer ik 's avond op de bedrand mijn sokken uit doe is dat inmiddels een hele operatie nu mijn lijf strammer wordt. Maar terwijl ik mijn sokken uittrek zeg ik steevast tegen mijn partner: ik heb het gevoel dat ik hier vijf minuten geleden ook al bezig was om mijn sokken uit te doen. Het is een soort van ritueel geworden. Ik moet daar niet teveel over nadenken, anders raak ik in de war. En van in war zijnde mensen hebben we er al genoeg.


Een psychologe aan de Britse University of Sussex - en die heeft er, denk ik, verstand van - beschrijft een aantal theorieën in haar boek Supersnel slow motion. Een daarvan, de zogeheten proportie theorie, is gebaseerd op pure wiskunde. Ze zegt dat de gevoelsmatige tijdsduur van een jaar afhangt van zijn lengte ten opzichte van de totale levensduur van dat moment. Heb je 'm? Dan snap je wat er nu gaat komen. Voor een achtjarige is een jaar een achtste van zijn leven, voor een veertiger is dat slechts een veertigste. Daarom zouden die twaalf maanden voor een kind haast eindeloos duren, en voor iemand van middelbare leeftijd zo voorbij zijn. Ze zal vast gelijk hebben.


Maar ik heb geen hogere wiskunde gestudeerd, dus kies ik voor een simpelere uitleg. En die is: naarmate ik ouder word, wordt mijn verleden langer en  mijn toekomst korter. Daardoor gaat het voor mijn gevoel allemaal steeds sneller. Heb je 'm? En daarom zou ik zo af en toe de tijd even stil willen zetten. In een tijdmachine willen stappen om terug te gaan naar mijn jongere jaren. Terug naar die onbezorgde zonvakanties aan de Spaanse costa's. Waar ik overdag languit op hete zandstrand lag om bij te komen van een avondje stappen in de bodega's waar ik sangria dronk als limonade. Of mijmeren over de rondreizen die ik heb gemaakt van Vuurland tot de Noordkaap. Voor mijn gevoel duurde die vakanties eindeloos lang, waren ze tijdloos.


Van de week hoorde ik op de radio het liedje 'Foto van vroeger' van Rob de Nijs. Ik heb meteen een paar fotoboeken van de boekenplank gehaald en ben door mijn herinneringen gaan bladeren. Die herinneringen zijn net als de foto's vergeeld, maar ze hebben nog steeds een kleur die mij nog steeds blij maakt. Ik begon met: wat gaat de tijd snel. Maar wat is tijd? Het is even relatief als het leven zelf. We doen ons ding op het ritme van de tijd. 's Morgens denk ik: ik heb nog een hele dag. 's Avonds denk ik: wat is de dag snel voorbij gevlogen. Tijd! Zolang niemand het me vraagt, weet ik het; maar wil ik het uitleggen aan iemand die het me vraagt, dan weet ik het niet!





maandag 18 juli 2022

Hitteplan


Ik ben nu in Portugal in het lieflijk stadje Palmela niet zo ver van Lissabon. De oevers van de Taag liggen op oogafstand. Het landschap daar naartoe opent zich traag. De velden zijn leeg. Af en toe blaffen er een paar honden en loopt een koe doelloos rond. De thermometer kruipt langzaam naar de 36 graden Celsius. De koperen ploert of vriendelijker gezegd de zon, die ongrijpbaar hoog aan de horizon staat, regeert als een vorst. Soeverein, bijna als een dictator. En laat ik nu de pest hebben aan dictators, want die zijn meedogenloos. Zijn niets ontziend. Ze vergallen het plezier in het leven. Ontnemen je de vrijheid. Dat doet de zon niet. Maar de zon is, zeker als de temperatuur op een kookpunt komt, ook meedogenloos. En we geloven nog steeds niet dat het menens is.
 
En dat is nu aan de orde. In het zuiden van Europa zijn overal bosbranden en vallen kwetsbare ouderen om. De brandweermannen en -vrouwen zijn onze reddende engelen. In Palmela heeft een bosbrand ook nogal  huisgehouden. Het groene landschap is op een aantal plekken zwartgeblakerd. De hitte is, naast Poetin, onze volgende vijand geworden. En hoe bestrijden we die? Met een hitteplan, althans in ons land. De vierdaagse van Nijmegen is de driedaagse geworden, kinderopvangcentra zijn gesloten, treinen zetten de airco lager.  

Binnenblijven is het advies en veel water drinken. Mag het ook een biertje zijn? Twee dagen wordt het heel heet in ons land en de paniek slaat toe. De betutteling overheerst. We zijn van porselein geworden. Niet in de oven zetten dus, anders krijgen we een zonnesteek. De afgelopen week ben ik in Bilbao geweest. Het was daar gemiddeld 36 graden. Ik heb mijn bucketlist afgewerkt. Zo af en toe een flinke pauze nemen, veel water drinken en vooral alles in slow motion doen. Dan komt het helemaal goed, daar heb je geen hitteplan voor nodig. En nu een koud biertje vanaf een terras in Palmela!
  


donderdag 7 juli 2022

Ode aan de koe

Wat ik me afvraag, nu die verrekte boeren ons hele land op stelten zetten met hun trekkers die op  pantservoertuigen lijken, wat een koe hiervan zal denken? Zou een koe blij met de onbezonnen acties van haar baas? Ik denk het niet. Per definitie is een koe een vredelievend dier.  Daarom ben ik eigenlijk wel heel benieuwd naar wat een koe hiervan denkt. Kijk bij een stier ga ik me dat niet afvragen want die is van nature al wat agressief.  Ze heten dan ook niet voor niets stier.  Nou kunnen koeien ook weleens op hol slaan, maar nu zijn hun boeren op hol geslagen. Maar ik kom natuurlijk nooit te weten wat een koe hiervan vindt.


De koe vertedert mij. Wanneer ik langs een wei loop waar koeien aan het grazen zijn blijf ik altijd een poosje stilstaan om naar die lieverds te kijken. Het zijn zo'n goedzakken. In dubbel opzicht, want ze hebben ook nog een gevulde goedzak met melk onder hun lijf hangen. Als ik naar hen kijk dan vergeet ik voor even alle ellende om me heen. Met een koe krijg je geen ruzie, toch? Alhoewel. Vorig jaar wilde ik in het prachtige Drentse landschap dwars door een wei lopen waar koeien graasden. Waarom dwars door de wei? Nou, de wandelroute liep zo. Al snel zag ik dat de koeien met wat geloei met elkaar in conclaaf gingen. Alle koeien en dat waren er zo'n dertig stopten met grazen en een tiental vormden een front zodat ik er niet meer door kon. Kennelijk vonden ze dat hun veiligheid in het geding was en dat mijn aanwezigheid op hun wei niet was gewenst. Ik weet niet wat ze gedaan zouden hebben wanneer ik mijn pad toch had vervolgd. Nou, het voelde in ieder geval niet goed om mijn pad te vervolgen. Ik draaide om. De koeien keken me onnozel, maar tevreden na. Een koe loeide zelfs om te melden dat het sein weer op veilig stond. 


Dus koeien zijn helemaal niet zo onnozel. Nee, ze zijn best slim begrijp ik van de koeienkenner. In koeien huist een brein met bijna net zoveel kronkels en verbindingen als het onze. Een brein dat in verhouding groter is dan dat van een kat of een hond. Uit onderzoek blijkt dat koeien de relatie oorzaak-gevolg kennen. Een koe snapt bijvoorbeeld beter, nadat ze een keer tegen het schrikdraad hebben gestaan, dat niet meer moeten doen. Bovendien hebben koeien hebben een heel goed geheugen. Zo herkennen ze gezichten; boeren maken het vaak genoeg mee dat een koe vrolijk op hen af loopt voor een begroeting. Aha, koeien zijn dus misschien wel intelligenter dan mensen? Wie weet. Ze snappen in ieder geval dat je beter maar eenmaal iets verkeerd moet doen. Daar kunnen wij nog van leren. En koeien houden ook van polderen. Dus boeren breng een ode aan de koe, ga weer met hen polderen dan komt er vast een oplossing die past. Anders bel ik Yvonne Jaspers van 'Boer zoekt vrouw'!


maandag 27 juni 2022

Zenuwachtig!

    'Al onze medewerkers zijn in gesprek. De wachttijd bedraagt zo'n dertig minuten. U kunt beter later terugbellen'. Dit bericht hoor ik nogal eens wanneer ik een bepaalde instantie probeer te bereiken. Het komt ook voor dat ik een soort van viergangenmenu te verorberen krijg alvorens ik iemand aan de lijn krijg. De belastingdienst is er een sprekend voorbeeld van. Van de week belde ik toevallig met die belastingdienst met een vraag over mijn aanslag. Niet dat ik een aanslag wilde plegen, want daar heb ik een broertje dood aan. En gelukkig ben ik ook geen boze boer die onbezonnen de boerenoorlog predikt omdat de stikstof nogal stof doet opwaaien. 

Goed, na een half uur wachten kreeg ik een medewerker aan de lijn. Nu is wachten niet leuk, maar ik heb een heel lang lang lontje en word niet zo gauw zenuwachtig. Dat laatste geldt jammer genoeg niet voor iedereen, want er raken steeds meer mensen oververhit. Nog even en onze samenleving raakt op drift en zijn we, voordat we het beseffen, de weg kwijt. Annie was ook een beetje de weg kwijt en vroeg mij of ik haar kon helpen met wat administratieve zaken. En als vrijwilliger in een wijkplein doe ik dat met liefde en plezier. 'Ik moet een loonstrook uitprinten voor de gemeente. Ze willen iedere maand weten wat mijn inkomsten zijn, want ze vullen mijn inkomen aan. Ik heb zelf geen computer. Daar word ik heel  zenuwachtig van. Dus kom ik iedere maand hier'. 


'Kijk meneer, u moet naar de website van het bedrijf en dan inloggen op medewerkers. Daar zijn de loonstroken te vinden. Vorige keer heeft iemand anders mij geholpen. Dat wilde maar niet lukken en daar werd ik heel zenuwachtig van. Maar ik denk dat u rustig en handig bent. Dat vind ik fijn'. Even later rolde in kleur de loonstrook uit de printer. Annie keek naar de loonstrook. 'Kijk eens wat een hoop geld ik krijg, ik voel me haast miljonair. Dat komt omdat er vakantiegeld bij zit. Dat vind ik fijn, want kan ik mijn kleinkinderen weer blij maken. Dat doe ik het liefst. Maar ze zullen nu wel zeggen: oma koopt nu eindelijk eens een nieuwe telefoon, want die u nu heeft is een heel oud beestje'. 


'Ik praat graag. Dat zult u wel gemerkt hebben. Op mijn werk praat ik ook veel. Ik ben wel minder gaan werken, want ik kreeg overal last. Van mijn nek, van mijn rug'. Maar niet van je mond, dacht ik. 'O, ik heb nog een vraagje: ik heb van Brabant Wonen een brief ontvangen over de huurverhoging. Dat moet ik doorgeven aan de belastingdienst en dat vind ik wel een probleem. Van de week heb ik wel een uur aan de telefoon gezeten en iedere keer ging het scherm op mijn telefoon op zwart. Moest ik dat weer aantikken. Daar werd ik zo zenuwachtig van. Misschien kunt u mij helpen? U bent zo handig met de computer en u blijft zo rustig'. Geen probleem, zei ik. Ik zal het medicijn zijn tegen uw zenuwachtigheid!         


                                                                                                                                                

                                                                                                        

donderdag 9 juni 2022

Wangzoenen

 


Zoenen op de wang is uit. De pandemie heeft deze omgangsvorm tot haast ongewenst verklaard. Ook het handen schudden is verworden tot schud maar in mijn pet. Dat las ik deze week in het BD. Onderzoeksbureau 'Panel Inzicht' kwam met deze conclusie na een een representatief onderzoek onder een groep Nederlanders over de gevolgen van de coronapandemie. Het bureau kwam met nog meer uitkomsten: de stand van de sociale contacten en hoe staat het met de eenzaamheid. Daar schijnt ook van alles mee aan de hand te zijn. Maar ik beperk me tot het wangzoenen. In die context heb ik trouwens niets gelezen over tongzoenen. Zou dat ook uit zijn? Het is ook een stuk kronkeliger dan wangzoenen. Toch is wangzoenen is niet populair meer. Kennelijk is in de coronatijd ons lichaam vijandige trekjes gaan vertonen en hebben we het afstand houden van elkaar min of meer eigengemaakt. Dat kan en mag, maar niet bij mij. Na de pandemie was dat bij mij snel over. Dus nee, ik behoor niet tot die 58% die het wangzoenen in de ban heeft gedaan.


Ik heb het wangzoenen juist weer omarmt en ik blijf het een mooie manier vinden om iemand, die je sympathiek vindt, te begroeten. Het handenschudden daarentegen mis ik niet echt mis. Dat is zo handmatige plichtgeving. Maar als het moet doe ik het allebei. Gelukkig vinden mensen die ik weer op de wang heb gezoend dat ook. Ik heb nog niet gehoord: daar doe ik niet meer aan! Het was in het begin wel even aftasten. Begin jij met wangzoenen of begin ik en waar begin je dan links of rechts? Dat was wel weer even wennen, want de WhatsApp-zoenen, ofwel het digitaal zoenen, hebben duidelijk aan populariteit gewonnen. Je kent ze vast wel: de twee rode emoji lippen die je verstuurt aan een vriend of vriendin. Ik noem dat emotieloos zoenen. Nu snap ik ook wel dat er mensen zijn die niet meer willen wangzoenen. Het kan ook best onprettig zijn, zeker als iemand wat bezweet is of uit zijn/haar mond meurt. 


Dat kan allemaal, maar wangzoenen vind ik toch aangenamer dan het elkaar ellebogen. Iets wat de afgelopen twee jaar vooral hebben gedaan. Eerlijk gezegd vond ik dat een mijl op zeven. De ellebooggroet is een bedenksel van de Wereldgezondheidsorganisatie met de bedoeling om bij een pandemie besmettingen te voorkomen. Of dat heeft bijgedragen aan minder besmettingen weet ik niet, dat blijft altijd giswerk. Ik vond het in ieder geval helemaal niks, een beetje agressieve beweging zelfs. Net als met je vuist een boks geven aan een ander. Boks, zei je er dan bij. Ik werd er zelfs een beetje spastisch van. Geef mij maar het wangzoenen, veel subtieler. Jammer genoeg is het wangzoenen uit of toch niet? Want er is één nuance in de peiling, zegt onderzoeker Suzie Geurtsen. Mensen weten vaak niet zo goed waarom ze doen wat ze doen, en antwoorden regelmatig sociaal wenselijk. Sociaal wenselijk? Aha, dan zou ik juist het wangzoenen wéér gaan promoten. Bij deze!


woensdag 1 juni 2022

Leveren!



Van de week zag ik op tv een stukje van de persconferentie van Louis van Gaal, de bondscoach van het Nederlands elftal. Even had ik zoiets van: is dat verrekte voetbalseizoen nou nog niet voorbij? Niet dus! Nu begint komend weekend de ‘Nations League 2022-2023. Komende vrijdag speelt Nederland tegen onze zuiderburen ofwel de Rode Duivels. Daarna volgen er meer wedstrijden voor onze jongens. Arme jongens, moeten ze weer de groene grasmat op om hun balkunstjes te vertonen. Wat moeten die Dagobert Duck's toch hard werken. Eerlijk gezegd heb ik daar geen compassie mee. Temeer dat de spelers van het Nederlands elftal zo onbeschoft veel geld verdienen. Zoveel geld dat je door de euro’s amper nog het doel ziet waar de bal in moet.


Zo las ik dat Frenkie de Jong een vorstelijk aanbod van Manchester United heeft gekregen. Wat zeg ik? Het is meer dan dat. Hij kan maar liefst 24 miljoen Engelse ponden per jaar gaan verdienen. Omgerekend is dat zo’n 76.000 euro per dag. Dat is 3166 euro per uur ofwel 52 euro per minuut. Een vakkenvuller bij AH zou al blij zijn met 52 euro per dag. Kun je het nog bevatten? Ik in ieder geval niet. Maar er is bijna niemand die nog met z’n ogen knippert als deze bedragen voorbij komen. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is én dat is het kennelijk ook. Onze koning krijgt een miljoen per jaar en daarover mekkeren mensen nogal eens omdat hij te weinig zou leveren. Net als Wijnaldum!


Wijnaldum? Daarvoor ga ik even terug naar de persconferentie van stand-up comedian Louis van Gaal, pardon bondscoach. Hem werd gevraagd waarom Wijnaldum niet is geselecteerd. De blik in zijn ogen zei al genoeg. ‘Ben ik nou degene die zo slim is, of ben jij nou zo dom’? Louis heeft Wijnaldum niet geselecteerd omdat hij niet had geleverd. Dat zei hij wel een paar keer om het maar eens goed duidelijk te maken. Niet geleverd? Heeft Wijnaldum dan als een dooie pier op het veld gestaan? Ik weet het niet, maar als Van Gaal dat zegt dan zal het wel zo zijn. Niet geleverd! Rare uitdrukking trouwens. Wijnaldum is toch geen gasleverancier?


Ondanks dat Wijnaldum, volgens van Gaal, niet heeft geleverd verdient hij bij Paris Saint Germain toch zo’n slordige negen miljoen per jaar. Dat is 24.657 euro per dag, wel veel minder dan Frenkie bij Manchester United gaat verdienen. Het zijn allemaal wel bruto bedragen, dat is dan weer jammer. Maar misschien hebben ze wel een groot deel van hun inkomsten gestald op een schemerachtig belastingvrij paradijs genaamd ‘Paradise by the dashboardlight’. Dat laatste klinkt als een grappige vondst, maar dat is het niet. Het gaat wel om duizelingwekkende bedragen die worden betaald aan al die Messi's, Ronaldo's en Frenkie de Jong's. En die rat race gaat gewoon door. De sky is the limit. En het maakt niet uit of je als voetballer nou wel of niet levert. Nee, dat doen de moneymakers wel zodat deze absurditeit door kan gaan!


Opblazen!

De prijzen gieren de pan uit, wat ik ook koop of consumeer. Dus ben ik blij met de bonusaanbiedingen van AH. Voor wat ze ook waard mogen zij...