vrijdag 9 april 2021

Beregoed!

Toen ik vanmorgen opstond zag ik wit voor mijn ogen. Het was niet omdat ik me niet lekker voelde. Nee, ik had prima geslapen en was toe aan mijn eerste kop koffie. Maar eerst liep ik gewoontegetrouw naar het raam in de woonkamer om de weidsheid van het Bossche Broek te aanschouwen. Iedere dag word ik verwelkomd door de verschillende groentinten, maar nu zag het buiten wit. Uit ongeloof wreef ik in mijn ogen om meer kleur te krijgen, maar het bleef wit buiten. Ik zag een fietser ploeterend en wel zich een weg banen door een laagje sneeuw terwijl de gure wind hard woei.

Ik schrijf 7 april. De lente is al 17 dagen in ons land. Maar op 7 april leken de narcissen wel sneeuwklokjes. Kennelijk is alles in de war of beter gezegd: van het padje af! Het weer, de dieren en de mensen. Neem nou de wasbeer. Die is ook van het padje af. In Vught zijn afgelopen week twee wasbeertjes gevonden. Een wasbeertje zat in een kippenhok. De boer die over zijn kippen waakt vond het wasbeertje. Misschien dacht het wasbeertje wel dat hij tot een kip was getransformeerd.

Waar de wasbeertjes nou zo ineens vandaan kwamen is een raadsel. Een opgetrommelde boswachter kon er ook geen gehakt van maken. Nou is er ook geen wasberengehakt verkrijgbaar bij de slager. De boswachter vermoedde dat het een weggelopen huisdier was. Een wasbeertje als huisdier?  Dat kan, want zo op het oog zijn het lieve aardige diertjes. Maar dat is schone schijn. Een wasbeer is niet volgzaam en gehoorzaam is hij al helemaal niet. Eenmaal volwassen zijn ze niet te vertrouwen en onhandelbaar. Bovendien kan het dier aardige bijtwonden toebrengen. Als ik naar zijn karaktertrekken kijk zijn het net mensen, want die kunnen er ook wat van.

Neem nou onze bovenbaas Mark Rutte die ook een beetje van het padje is. Mark Rutte vind ik eigenlijk ook een soort van beer, maar dan meer een ongelikte beer. Bij zijn eigen partij zullen ze daar vast anders over denken. Voor de VVD is Mark de enige knuffelbeer, want ze hebben geen andere beer in het berenhok. Er zijn wel een paar jonge berinnen die aan de poten van grote beer Mark knabbelen, maar die moeten nog wel beregoed zien te worden. Een paar beren die wel beregoed waren heeft Mark inmiddels afgeschoten. Klaas, Jeanine en Edith zijn met de berenboot vertrokken. Functie elders heet dat.

En zo heeft grote beer Mark in het politieke landschap zijn eigen Blijdorp gecreëerd. Een groot berenhok voor hem alleen. Mark waant zich haast onaantastbaar en om dat vol te houden hoort er daar zo af en toe een leugentje om bestwil bij. Dat hoort ook bij de waarheid van Mark. Mark kan het ijsberen in zijn Torentje niet missen, wat moet hij anders? Alleen daar voelt hij zich beregoed en berensterk. Maar laten we eerlijk wezen: wie is er nou niet bang voor een grote beer? Je zult ‘m maar tegenkomen. Ik denk dat een grote beer altijd de sterkste is!


donderdag 1 april 2021

Prikken!





De afgelopen week werd mij regelmatig gevraagd: ‘George, wanneer ben jij aan de beurt voor degenen coronavaccinatie? Kennelijk zien ze aan mijn neus dat ik bij de doelgroep van de 70plussers hoor, terwijl ik zelf denk dat ik nog een jonge zestiger ben die met gemak over een muurtje springt. Niets van dat alles. Ik ben blij wanneer ik mijn linkerbeen ongeschonden over het zadel van mijn fiets krijg. Dus ja, ik hoor echt bij de doelgroep die nu aan de beurt is om met het Pfizer-vaccin te worden geprikt. Volgende week zaterdag gaat de vlag uit, dan krijg ik mijn eerste prik. Al was het nog een hele toer om een afspraak te maken. Het bellen schoot niet echt op. Om de minuut kreeg ik te horen: ‘al onze medewerkers zijn in gesprek gevolgd door een haast in slaap sussend muziekje’. Bijna had ik opgehangen, moe van het steeds maar moeten aanhoren van ‘al onze medewerkers zijn nog in gesprek’.

Toch maar geduld hebben, anders word ik met Sint Juttemis geprikt. Na twintig minuten was ik eindelijk aan de beurt. Eerst wilde ik een mopperige toon aanslaan, maar toen ik een heel vriendelijke stem aan de lijn kreeg was dat snel over. Beleefd zei ik: ik heb een uitnodiging ontvangen voor een vaccinatie. ‘Wat fijn voor u, dan ga ik een afspraak voor u regelen’, zei de vrouw. Ze klonk heel sympathiek en belangstellend. Heeft u lang moeten wachten? Dat valt wel mee, loog ik. Vlak daarvoor had ik bijna twintig minuten in de kamer lopen ijsberen terwijl de speaker van mijn telefoon op stand-by stond.  Maar haar vriendelijke stem had mij mild gestemd. Terwijl ze naar een datum en een priklocatie zocht vertelde dat ze studente was. Ze vond het maken van afspraken leuk werk.

Nou, anders ik ook wel, zei ik. Wijselijk reageerde ze daar niet op. Ik hoopte natuurlijk dat ik naar de Brabanthallen mocht voor een prik. Dat maakte ik haar ook kenbaar. Op de fiets ben ik zo op de priklocatie, vulde ik aan. Het was even stil aan de andere kant. En toen: In Den Bosch gaat niet lukken, zit de komende weken helemaal vol. Ze klonk onverbiddelijk. Ik probeerde haar nog te verleiden tot een afspraak in Den Bosch. Nee, niet met haar, alhoewel dat misschien ook leuk zou zijn. Niet dus. Ik mag nu dus opgeprikt en wel naar een verlaten industriehal in Veghel voor een prik.   

Eigenlijk had ik hetzelfde moeten doen als Anneke en Ton uit Rosmalen. Zij zijn gewoon onaangekondigd naar de priklocatie in de Brabanthallen gereden. Met het idee 'wie niet waagt, die niet wint' bezochten Anneke en Ton de locatie en tot hun verbazing kregen ze snel een vaccin aangeboden door de GGD. Anneke en Ton zijn inmiddels geprikt. Zo kan het ook. Je moet kennelijk gewoon brutaal zijn en doorprikken, ik bedoel doorpakken! Misschien moet ik gewoon naar de Bossche prikstraat fietsen en doen alsof ik geen actuele herinnering heb aan mijn prikafspraak in Veghel!

vrijdag 26 maart 2021

Het is lente

 

Het is lente, het is lente. De zon kleurt lentegroen en wordt van lieverlee uitbundiger. De lentezon lokt ons naar buiten. Naar buiten waar de vogels vrolijk fluiten, naar buiten om naar de bloemist te gaan om gele tulpen te kopen voor iemand die je leuk vindt of om iemand een hart onder de riem te steken, naar buiten om de lichtheid van ons bestaan te proeven. Terwijl ik dit schrijf vermoed ik dat het lentegevoel bij veel mensen door het coronagedoe nog niet is gearriveerd. Misschien helpt het om een afspraak te maken met de tandartsassistente, want in de ogen van de tandartsassistente is het altijd lente. Ken je dat liedje nog? Peter de Koning – daarna nooit meer iets van gehoord - zong dit liedje in 1996, en prompt was het een hit.


Het is lente, het is lente. Maar voor wie dan wel? In ieder geval voor de koeien, want die staan weer de wei in. Op de tv zag ik vorige week koeien al dansend uit de stal komen, als een kind zo blij dat hun lockdown voorbij is. Voor even zou ik wel een koe willen zijn om onbekommerd te grazen op de groene weide. Nu voel ik me meer een boer die op een tractor eindeloos zijn land aan het omploegen is. Ja alleen maar ploegen, want er valt niets te oogsten. Ons land wordt immers nog steeds geleid door virologen die alleen maar oog hebben voor de cijfers. De virologen doen me denken aan de oefenaars in het boek ‘Knielen op een bed violen’ van Jan Siebelink. Ik vind ze nogal lijken op streng gereformeerde oefenaars die slechts hun toorn uitspreken over ons.

Het is lente, het is lente. Dat moet Diederik Gommers ook hebben gedacht. Diederik, intussen een BN’er, weet hoe hij mensen moet bespelen. Maar nu denk ik dat hij ook niet meer weet wat hij nog moet zeggen. Op de BNR-radio zei hij: "Misschien had ik harder moeten roepen, maar eigenlijk hadden we sporten en naar buiten gaan meer moeten stimuleren. Dat had als eerste versoepeld moeten worden". Verdorie, dat zegt hij nu, terwijl mensen werden en nog steeds worden weggestuurd bij parken en natuurgebieden omdat het te druk is, zo druk zelfs dat de ME er soms aan te pas moet komen.


Het is lente, het is lente. Dus was ik benieuwd of het corona-duo Mark en Hugo in de persconferentie iets zouden zeggen over wat Diederik Gommers had verteld over het naar buiten gaan. Niets van dat al, het was gewoon een herhaling van grijsgedraaide rituelen. De fut is eruit. Mark is het net als wij helemaal zat. Gelukkig dacht ik, dat is een begin. Het begin van licht aan de horizon, in dit geval de zomertijd. De echte klok schuift een uurtje door zodat het ‘s avonds langer licht blijft. Mark tegen Hugo: ‘Maar wat doen we dan met de avondklok’? Die schuiven we ook gewoon een uurtje door. Maar hoe leggen we dat uit? We lullen er wel een punt aan, dat worden we steeds beter in’!

maandag 15 maart 2021

Loopneus



Ik heb een loopneus, mag ik gaan stemmen?  Dat stond met dikke letters in de krant boven een artikel met 17 prangende vragen in aanloop naar 17 maart. 17 vragen op weg naar 17 maart, hoe poëtisch. Welke wijsneus zou dat bij het BD hebben bedacht? In het artikel kwam bij vraag 14, de niet lekker voelvraag, de loopneus even kort voorbij. Het antwoord op deze vraag was: bij een loopneus moet ik iemand anders machtigen. Dan mag ik dus niet gaan stemmen, maar tegen die tijd dat ik iemand heb gemachtigd is mijn loopneus wellicht weer over. Ja, ik heb zo af en toe een loopneus. Eigenlijk heb ik altijd een loopneus, maar ik wandel nogal veel. Mijn neus wijst me namelijk zo’n beetje de weg. Snap je? Een snotneus daarentegen is andere koek. Bij een snotneus moet ik tijdens het lopen vaak mijn loopneus snuiten en dat vind ik niet prettig. Echter over een snotneus werd in het artikel niets gezegd, dus kon ik met een gerust hart gaan stemmen. Wat ik ook heb gedaan en dat was een stuk eenvoudiger dan per brief stemmen.

Ik weet niet wie de vragen bij het BD heeft bedacht, maar sommige vragen waren wel heel infantiel. Neem nou vraag 11: Ík stem liever niet. Gaat mijn stem dan automatisch naar de grootste partij? Ja. Want hoe bestaat het anders dat de VVD bijna altijd de grootste partij is, terwijl ze vaak naast het potje pissen? Denk daar maar eens over na! En dan vraag 15: wat gebeurt er woensdagavond als de stembureaus sluiten? Ik denk dat deze mensen, die de godganse dag aan de kiezers vragen om hun handen te desinfecteren, hun stempas af te geven en hun legitimatiebewijs te tonen uit balorigheid misschien wel alle stembiljetten in de fik gaan steken. Er een soort van vreugdevuur van maken als de ultieme ontlading. En waarschijnlijk hebben ze ook nog een aantal rode potloodjes over. Die knetteren lekker in het vuur, zeker weten. Want gaat er maar aanstaan, nee zitten, van half acht ’s morgens tot negen uur ’s avonds met een serieus gezicht achter een in elkaar geknutselde tafel in een donker en koud kerkgebouw.

Alle gekheid op een stokje, maar waar zijn ze bij de krant mee bezig? Denken ze misschien dat ik als zeventigplusser van het padje ben. Oké, er zijn zeventigplussers die inderdaad van het padje zijn, maar die lezen geen krant meer. Alhoewel, misschien vinden ze de cartoon van Toos en Henk nog wel leuk, én die is ook leuk. Ook de gemeente deed er nog een schepje bovenop. Nog meer betutteling of hoe je het ook noemen mag. In een brief van de afdeling burgerzaken stond dat ik zonder stempluspas niet kan stemmen, dus ik moest hem goed bewaren. En als ik zelf zou gaan stemmen dan moest ik eerst een gezondheidscheck doen. Dus niet van zit mijn haar goed of heb ik een nette jas aan als ik naar stembureau ga. Nee, geen loopneus hebben. Dat is lastig, want zonder loopneus kom ik als fervent wandelaar niet richting stembureau. Maar dat had ik al verteld!

zaterdag 13 maart 2021

Stemmen



Op tafel ligt de kandidatenlijst voor de verkiezing van de leden voor de Tweede Kamer. De lijst meet 60 x 42 cm en er staan maar liefst 32 partijen op met in totaal 995 kandidaten. Ja, je leest het goed: 995 kandidaten voor 150 Kamerzetels. De Feestpartij (DFP) is de enige partij met slechts één kandidaat. Da’s in ieder geval overzichtelijk. Ook de partij Jezus Leeft valt op met drie kandidaten, terwijl ik zou denken dat zo’n partij eigenlijk moet beschikken over 13 kandidaten. Immers uit de overlevering heb ik begrepen dat Jezus werd omgeven door twaalf apostelen. Nou ja, 11 dan, want een apostel heeft Jezus verraden. 

De lijst is niet hanteerbaar. Ik heb meteen de schaar ter hand genomen en de lijst gemillimeterd. Een eenvoudige klus, want de eerste drie genoemde partijen zijn niet de mijne, dus heb ik die eraf geknipt. Vervolgens heb ik na Partij voor de Dieren (PvdD), lijst nummer 9, de rest eraf geknipt. Dat maakt het voor mij meteen een stuk overzichtelijker. En zo weet je meteen dat ik links georiënteerd ben. Links is trouwens altijd mijn sterkste kant geweest. Toen ik vroeger nog droomde van een voetbalcarrière moest ik het ook hebben van mijn linkse, daar kon ik soms verrassend mee scoren. 

Maar los van mijn linkse gedachtegoed moet ik mijn hoofd nog wel uit de zweefmolen zien te halen. Ja, in tegenstelling tot eerdere verkiezingen ben ik nu een zwevende kiezer. Ik heb gelukkig nog een paar dagen tijd om mijn keus te bepalen. Het is dit keer niet simpel, maar liefst vijf partijen scoorde namelijk bij het invullen van de stellingen praktisch hetzelfde percentage waaronder de PvdD. Nu weet ik al dat ik niet op de partij van Ester Ouwehands(dierenpark) ga stemmen, alhoewel de partij absoluut punten heeft die ertoe doen.

Ik zag trouwens dat de vorige lijsttrekker Marianne Thieme op de laatste plek staat. Het zal wel symbolisch bedoeld zijn, want ook andere partijen zoals de SP, GroenLinks, D’66 hebben coryfeeën op de laatste plaats staan. Ze noemen dat ook wel lijstduwers. In die context is het wel grappig dat op de laatste plek van de haast (onoverwinnelijke) VVD langeafstandszwemmer Maarten van der Weijden staat. Maarten is van de vrije slag en daar houden ze bij de VVD wel van. Ook veel kiezers houden daarvan. Immers het is best bijzonder dat de VVD altijd met alles wegkomt, terwijl andere coalitiegenoten meestal hiervoor moeten bloeden. 

Dat zegt natuurlijk alles over de min of meer behoudende stemming in ons land ofwel laten we ons maar houden aan wat we hebben én dat is Mark Rutte. Toegegeven, Mark Rutte is een prima vent met veel kwaliteiten, maar zijn houdbaarheidsdatum zit er bijna op. Ik zou juist denken, nu we in een fase zitten waarin ons leven bijna tot stilstand is gekomen, het de hoogste tijd is voor nieuw elan. Voor anders denken over vooral ons klimaat en de economie. We zullen eindelijk moeten afrekenen met de bestaande heilige huisjes én ook met de voorspelbare Haagse politieke oneliners van beloven en toch anders beslissen omdat er overal wel een excuus voor is. Omdenken moet het nieuwe adagium worden! Ik weet het: daar is moed voor nodig. Wie gaat dat doen? Al met al maakt dat het weggeven van mijn linkse stem er niet eenvoudiger op!

vrijdag 26 februari 2021

Lentegevoel

Een paar weken geleden werd er nog dromerig gesproken over de Friese Elfstedentocht. En nu voelt het lenteachtig aan terwijl het, meteorologisch gesproken, nog winter is. Kennelijk is de lente net als iedereen van slag en weet zelf niet meer wanneer de lente echt begint. Overal verblijden op de grasvelden vredelievende krokussen en narcissen ons. Dat lokt ons nog meer naar buiten waar de vogeltjes fluiten. Wandelen en fietsen zijn vooral de favoriete bezigheden. Ook picknicken is populair. Lekker een wijntje of biertje drinken. Of het buiten mag weet ik niet meer, want er mag bijna niets meer. Immers ‘Big Brother is watching us'. Maar als je jong bent waag je het er toch maar op en dat snap ik.


Op Bastion Oranje tegenover het Bossche Broek zie ik twee jonge meiden gezellig met elkaar keuvelen en een wit wijntje drinken. Waarover ze keuvelen kan niet horen, terwijl ik toch oren op steeltjes heb. Oren op steeltjes heb ik soms nodig om een column te schrijven. Een paar andere jongeren laven zich in hun blote bast aan de toch al warme zon. Wat verderop zitten op een bankje twee mannen lurkend aan een flesje bier. Het zijn twee daklozen. Hoe ik dat weet? Ik zie ze vaak bij een groepje staan in de buurt van de Jumbo City in de Visstraat. Maar meestal staan ze bij de Wilhelminabrug, dat is de verzamelplaats. Voor hen is fraaie weer ook zoiets als pluk de dag. Ze zouden zelfs ’s nachts gehuld in een slaapzak nu gewoon buiten kunnen slapen. Maar niet is zo veranderlijk als het weer, en ja hoor, het wordt weer wat kouder.

Ik kan daar wel mee uit de voeten, want ik doe mijn dikke jack aan en zet mijn kaaskopmuts op. En als ik het koud krijg ga ik naar mijn warme huis. Ik ben niet dakloos en dat kan een ontheemde niet zeggen. Nu kunnen ze wel naar een soort van B&B aan de Oranje Nassaulaan, maar dan moeten ze wel op tijd zijn. Dakloos of thuisloos, wat is eigenlijk het verschil? In tegenstelling tot een dakloze wisselt een thuisloze nogal eens van adres of woonplaats is mij verteld. In mijn fantasie zou een thuisloze ook iemand kunnen zijn die er wat geheime liefdes op nahoudt. Ik bedoel maar, dan voel je je vanzelf een beetje thuisloos. Alle gekheid op een stokje. De groep ontheemden is groeiende, dat is een feit.

Op de Wilhelminabrug, de toegangspoort naar het centrum, is het soms heel druk met daklozen. Nu doen ze amper een vlieg kwaad. Ze hebben het te druk met elkaar. En laten we eerlijk zijn: daklozen horen nu eenmaal bij een stadsbeeld. Maar de gemeente is het zat. Het woord ‘zat’ past overigens ook wel bij een dakloze. Ze wil deze groep een soort van thuis gaan bieden in het Stadsklooster San Damiano. Vanuit hun spiritualiteit dragen de broeders onze daklozen een warm hart toe. Een mooi gebaar van de broeders, het geeft mij in ieder geval een lentegevoel. Maar of een dakloze daar op zit te wachten is de vraag!

donderdag 18 februari 2021

Verkiezingen!



Vanochtend, terwijl ik op weg was naar de fietsenmaker, viel mijn oog op een plakbord op het Stationsplein, Op het plakbord hangen een paar niet spraakmakende posters van zeven partijen die meedoen aan de komende Tweede Kamer verkiezingen. De regeringspartijen de VVD, het CDA, D’66 en de CU ontbreken op het plakbord. Misschien hebben ze nog geen pakkende slogan kunnen bedenken voor een poster. Het is ook geen sinecure om iets bedenken wat ons burgers gaat opbeuren de komende tijd. De posters die er hangen zijn bepaald niet origineel. GroenLinks wil meer groen en meer toekomst. Ja, wie wil dat niet! De Partij voor de Dieren komt met plan B. Nu heb ik altijd geleerd dat je plan B pas moet doen als plan A niet lukt. De SP en 50plus hebben niets te melde. Zeggen alleen dat je op hun partijen moet stemmen, dan komt het goed. Maar niet heus!

Partijhopper Henk Krol zegt: ‘koester wat goed is. Verander wat beter kan’. Me dunkt, daar slaat vast op Henk zelf. En dan onze boreale denker Thierry Baudet van FvD. Van hem moet Nederland weer vrij. Hoezo vrij? Waarvan Thierry? Als je het virus bedoeld dan kan ik voor één keer met je gedachtegoed meegaan. Dan hangt er ook nog een poster van Code Oranje van Richard de Mos, de bepaald niet frisse oud-wethouder van Den Haag. Vroeger was hij een rasechte PVV’er en vriend van Geert Wilders. Zijn nieuwe partij Code Oranje wil de democratie hervormen. Nu denk ik bij code oranje eerder aan dichte mist. Al met al een hoop gelul waarop ik absoluut niet zit te wachten. Maar wie zit er nog te wachten op een plakbord met nietszeggende politieke posters. Het is in ons digitale tijdperk een nogal achterhaald middel om ergens aandacht voor te vragen.

Eerlijk gezegd zit ik helemaal niet te wachten op de komende verkiezingen. We zitten nog volop in een pandemie. De virologen voorspellen – en dat niet eens met een somber gezicht - zelfs een derde golf. Zo af en toe denk ik weleens dat virologen het wel leuk vinden om weer een nieuwe virusvariant aan te kondigen. En iedere keer horen we dat timide aan om vervolgens te gaan klagen dat ons leven wel heel saai is geworden. En dat is ook zo. We zijn verworden tot tamme kastanjes die alleen nog maar met elkaar kunnen praten over de pandemie. De rest doet er nog amper toe.

Toch vindt politiek Den Haag dat de verkiezingen gewoon door moeten gaan, terwijl van ons al bijna een jaar dringend wordt gevraagd om onorthodoxe maatregelen op te volgen. Waarom moeten de verkiezingen nu doorgaan? Ik heb daar nog geen goed antwoord op gekregen. Mijn hoofd staat in ieder geval niet naar het stemhokje op 17 maart. Er staan mij teveel seinen op rood in onze samenleving. Maar de Haagse politiek denkt kennelijk slechts aan eigen belang en het comfortabele pluche. Misschien toch maar een spoedappèl voor schorsing van de verkiezingen aanvragen bij de Haagse rechtbank, want daar zijn ze slagvaardig!