PARDOES

C'est formidable! I nmiddels ben ik alweer ruim een week terug uit wat ik noem mijn Spaanse paradijsje Fuengirola. Daar lachte de vriend(in) de zon mij iedere dag toe. Nu  eenmaal terug in het Bossche voelt alles anders. Om te beginnen het weer. Het is nat, winderig en fris. Mijn dagelijkse outfit bestaat nu weer uit een lange broek, een T-shirt, een overhemd een pullover en een jack als ik naar buiten ga. In het BD las ik dat het herfst is. Dat had ik zo ook wel kunnen vertellen. De krant schreef: ‘herfst, en dat betekent ruim baan voor…. kerst? Het lijkt nog ver weg, maar de tijd begint eigenlijk al te dringen’. Het moet niet gekker worden. We vinden al dat alles zo snel gaat, maar vergeten dat we er zelf steeds een schepje bovenop doen. Bij AH zag ik al dozen chocoladeletters van A tot Z  uitgestald liggen. Nog net geen kerstkransjes of gekleurde kerstballen. Maar niet overal gaat het snel. Neem nou de Haagse politieke arena. Daar gaat het juist tergend langzaam. Daar doen ...