dinsdag 28 augustus 2018

Bubbel



Gisteren las ik in de VK het artikel ‘Uitgelicht’ met als titel De hoop vervliegt op Lesbos. Ruim 7500 vluchtelingen uit oorlogsgebieden zitten vast op dit Griekse eiland. Voor hoe lang? Dat is ongewis. Lesbos is voor de toerist een mooi zonnig eiland met veel charme. Het is een geliefd eiland dat veel te bieden heeft. Maar niet voor de vele vluchtelingen uit Syrie, Irak en Afghanistan. Deze arme vluchtelingen kunnen op het eland geen kant uit, ze zitten gewoon in een bubbel in Moria. De veertienjarige Bilal al Fadoos uit Syrie zegt: ‘Ik was 7 toen de oorlog begon, sindsdien ben ik niet naar school geweest. Vroeger was alles goed, We hadden geld, ik kon spelen. Als het brood oud werd, gooiden we het weg. Maar toen ineens was alles weg’. Zijn leven is haast uitzichtloos, platgewalst onder het monster dat oorlog heet.

Zo staan er op pagina 12 en 13 van de VK-maandagkrant zeven foto’s en korte portretten van mensen die mij ontroeren. Ontroeren omdat hun (jonge) leven ongewild naar gallemiezen is. De ontreddering op hun gezichten voelde ik bij mij binnenstromen. Bijna iedereen in Moria op Lesbos heeft al  een trauma opgelopen tijdens de vlucht uit hun thuisland waar mensen nog steeds worden gemarteld, verkracht en gedood. Alsof dat al niet genoeg is om gek van te worden wordt hun trauma in een overvol kamp op Lesbos alleen maar groter. In het kamp heerst heel veel stress en wordt veel ruzie gemaakt. De stoornissen vieren er hoogtij. Wat doen we een vluchteling aan? Hun droom op een beter leven is flinterdun geworden, want de meeste vluchtelingen op Lesbos denken dat ze nooit meer wegkomen van het eiland.

Wat heb ik een geluk dat ik in Nederland ben ik geboren en opgegroeid, een vrij land met haast onbegrensde mogelijkheden. Alhoewel. Vandaag las ik dat steeds meer Nederlanders overlast ervaren van buren of andere mensen. Dat blijkt uit cijfers van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV). Het aantal meldingen van overlast is toegenomen. "Dat de lontjes korter worden is al een tijdje aan de gang", zegt een woordvoerster van het CCV. "Mensen leven in hun eigen bubbel en vinden dat alles moet kunnen, maar hebben wel steeds meer last van anderen. Het is o zo gemakkelijk om vanuit je eigen veilige coconnetje van alles over een ander te roeptoeteren zonder zelfkritisch te zijn. Dat is jammer genoeg wel een ding geworden in onze samenleving. Hoe komt dat? We vieren iedere dag de vrijheid, toch worden we minder verdraagzaam! Ik heb hier niet een adequaat antwoord op. Misschien is het iets om een foto te maken van pagina 12 en 13 van de VK maandagkrant en hier een poster van te maken en deze ergens in je huis op te hangen. En iedere keer wanneer je merkt dat je verdraagzaamheid onder druk komt te staan kijk naar je naar de foto en reis je in gedachte naar al die desperate vluchtelingen op Lesbos. Je eigen bubbel zal er vast van knappen!


Zomergevoel

  Ik liep in de Nieuwstraat op weg naar huis. Het regende weer eens. Mijn paraplu was mijn beschermfactor. Normaal gesproken zou je nu een z...