Gratis naar de film! Of toch niet?
Sinds enkele maanden ben ik in bezit van een Cinevillepas. Ik speelde al een poosje met de gedachte om zo’n pas aan te schaffen. Waarom ook niet? Met zo’n pas kan ik gratis naar een film in de VF. Nou ja, gratis. Dat is natuurlijk niet waar. Iedere maand wordt er voor deze pas 22,50 euro van mijn rekening afgeschreven. Dus niks is voor niks. Nou ja, dat is ook niet helemaal waar. Het zit zo: na het bezoek aan twee films in een maand is het bezoek aan een derde film wel gratis. Twee films kijken kost mij drieëntwintig euro. Dus reken maar uit. Na twee films speel ik dan quitte. Zo lijkt het dus gratis, alsof er geen prijskaartje aan hangt. Maar dat is jezelf voor de gek houden, want aan alles hangt een prijskaartje. Nu ik vaker naar de film ga trakteer ik mijzelf voor of na de film op een drankje in de VF. Een kopje koffie kost al gauw zo’n drie euro, om over een glas witte wijn maar te zwijgen. Tel ik dan ook wat ik in een maand uitgeef aan de horeca, dan verdwijnt het idee van g...