Brabantse lulligheid Het is al wat jaartjes geleden dat ik mijn laatste ‘ingezonden brief’ naar de redactie van het BD heb gestuurd. Ik had me voorgenomen om geen brief meer te sturen naar de krant. Het was mooi geweest. Tot afgelopen donderdag, de elfde van de elfde. Op die dag kleurde het Bossche centrum roodwitgeel. ‘s Morgens rond elf uur fietste ik over de Markt en er klonken al carnavaleske muziekskes. Ik kreeg zowaar weer zin om carnaval te vieren, dat gevoel had ik jaren niet meer gekend. Komt vast door corona, zou mijn verpleeghuismaatje zeggen. Het klinkt misschien gek, maar de liefde voor carnaval dooft nooit. Op een of andere manier blijft carnaval toch in mijn vezels zitten. Het blijft een mooi feest, maar daar denken een tweetal columnisten anders over. En nu in coronatijd helemaal, want ook dan is een dagje gereguleerd elf-elf vieren not done. Dat zal best. Dus om van het gedoe af te komen kunnen we maar beter met z'n allen doorprikken, anders gaat het verra...