Verjaardagscadeau!
27 oktober 1944 was in Den Bosch de dag waarop de stad los kwam van zijn bezetter. Het was ook de dag dat ik in de kelder van het Carolus Ziekenhuis het los kwam van de baarmoeder. Het ziekenhuis bestaat al heel lang niet meer. Om met de woorden van Descartes te spreken: ‘Ik denk, dus ik besta’. En dat doe ik gelukkig nog steeds. Al gaat het langzaamaan minder soepel. Femke Bol staat in ieder geval sneller op uit de startblokken dan ik. Soms is mijn loopje een beetje wankel, zeker als ik trappen op-en-af loop. Dan voelt het alsof ik een beetje high ben, een jointje rook om in hogere sferen te komen. Een jointje? Dat durfde ik vroeger absoluut niet. Ik wilde alert blijven en alles onder controle houden. Trouwens, dat heb ik nog steeds. Op de fiets alles onder controle houden lukt nog wel, maar in een auto alles onder controle houden? Tja, dat wordt een stuk lastiger. Op tafel ligt nog steeds een uitnodiging voor mijn rijbewijsherkeuring. Maar ik rijd al een hele poos geen auto meer. De ...