PARDOES

Buenos Dias vanuit Fuengirola waar ik alweer twee weken vertoef. Net als thuis gaat ook hier de tijd even rap, ofschoon het verblijf anders voelt. Zeker bij het opstaan is de lucht al blauw gekleurd met hier en daar een schapenwolkje. Als ik dit schrijf, is het zaterdagmorgen. Het koffiezetapparaat pruttelt zachtjes en dat is anders dan thuis waar mijn espressomachine meer het geluid maakt van een grasmaaier. Eerst maar eens een kopje koffie drinken op het balkon en dan een plan maken voor deze dag. Nou ja, plan maken? Niks hoeft, gewoon alles op zijn Spaans. Spanjaarden zeggen vaak: ‘manana’, toch? In het zwembad zijn twee uitslovers al vroeg baantjes aan het trekken, terwijl het zonlicht nog niet eens het koude water had beroerd. Ik vermoed dat mijn zwembroek deze reis werkloos blijft, omdat het water niet is verwarmd. Werkloos? Dat geldt overigens niet voor mijn reservebril, maar dat komt nog. Van andere gasten hoorde ik dat - gelet op de wereldwijde oorlogsdreiging - de beheerder v...