Buenos Dias (3)

Buenos Dias. Het is maandag 27 april in Fuengirola. De zon schijnt flauwtjes en kleurt door de wolken heen een beetje oranje. Althans, dat maak ik ervan omdat het in ons land Koningsdag is. Onze koning tikt de 59 aan. Nog acht jaar op de troon zitten en mag dan, als ie wil, met koninklijk pensioen. Zijn troonopvolgster Amalia loopt al een beetje mee. En zo niet, dan kan ze altijd nog legercommandant worden. Wat mij in ieder geval deugd doet is dat het koningshuis populair blijft onder de Nederlanders. Hoe mooi is het om Willem Alexander en Máxima op geleende schaatsen te zien zwieren en zwaaien op het kunstijs in Dokkum. Kijk, zo hebben we nog tenminste iets wat ons met elkaar verbindt. 

Immers, van de politiek moeten we het niet hebben. Dat blijft nog steeds een hoop gelul op de vierkante meter. 

Kortom, of je nou wel of niet koningsgezind bent: Koningsdag blijft een feestelijke happening. Wat ik nu wel heb gemist is de oranje tompouce. Als ik thuis ben eet ik altijd een tompouce van de Hema, het liefst twee. Dat kan ook. Er zitten vier tompoucen in een doosje. Maar ja, nu ben ik in Fuengirola en hier is geen tompouce of iets anders lekkers te vinden wat daar op lijkt. Om het toch een beetje te vieren heb ik bij de Mercadona een bescheiden oranjeachtig taartje gekocht en vers sinaasappelsap. Dat gaf mij een beetje een oranjegevoel.

Toch werd in Fuengirola Koningsdag gevierd en wel in café de Buurman waar de oranje vlaggetjes immer vrolijk wapperen. De naam zegt het al, het is daar zo Hollands als het maar zijn kan met het Heineken bier, frikandellen en bitterballen Zelfs Frans Bauer is daar met zijn Maris geweest voor zijn tv-programma ‘Stellen op de proef’. Hij heeft er nog een liedje gezongen voor een handvol Nederlanders die in Fuengirola wonen of er voor een langere poos verblijven. Frans zelf was nog niet toe aan een langer verblijf in Andalusië, nog te veel te verknocht aan Fijnaart. Ik snap het, want bij café De Buurman krijg je nou bepaald geen Spaans gevoel. Maar ieder zijn meug. 

Intussen loop ik nog steeds met mijn reservebril op mijn neus. Er zijn in Fuengirola geen opticiens te vinden die mijn gehavende Eyelove bril kunnen repareren. Dus moet ik het in Fuengirola nog even blijven doen met onscherp zicht. Ach, weet je: van scherp zien word ik soms ook niet blijer van. Buenos Dias!