Buenos Dias (4)

Buenos Dias! Mijn laatste dagen in Fuengirola. Het is inmiddels dag 30. Intussen heb ik al een stoel voor de terugvlucht gereserveerd, want komende zaterdag nadert even snel als een vliegtuig dat opstijgt. De paar dagen die zich nu nog aandienen, ga ik vullen met dingen die ik afgelopen weken ook heb gedaan. Vooral veel wandelen en lekker eten. Meer hoeft niet, immers alle dorpen in de omgeving, die tegen de Andalusische bergwand zijn aangeplakt, hebben witte huizen. Niet spannend dus, maar wel relaxed.

De afgelopen weken heb ik dagelijks gemiddeld zo'n 14.000 stappen per dag op Spaanse grond gezet. Omgerekend is dat plusminus 10 tot 12 km per dag. Mijn wandelschoenen zijn nog niet moe, terwijl als ik naar bed ga, ik geen pap meer kan zeggen. Nou ja, ik eet eerst wel een bakje mango kwark van de Mercadona leeg. Dan zou je verwachten dat ik in dromenland droom over het fraaie landschap rondom Fuengirola, maar nee hoor: ik droom over dingen die ik thuis kennelijk heb opgeslagen in mijn hoofd. Misschien ben je nieuwsgierig naar wat ik droom? Dat snap ik, maar als ik ‘s morgens opsta, weet ik ook niet meer waarover ik heb gedroomd. 

Het is kennelijk allemaal van voorbijgaande aard, net als mijn vakantie in Fuengirola. Niets is blijvend. Dat is maar goed ook. Wel wil ik het nog even hebben over mijn wandeling op 5 mei. Ik liep over fraai aangelegde houten vlonders langs het strand van Calahonda naar Cala de Mijas. Ik wandelde langs kleurige bloemen, schilderachtige bomen. Zo af en toe hoorde ik kikkers kwaken en overvliegende vogels mij toezingen. Alle passerende mensen knikten vriendelijk. Wat wil ik nog meer?

Het is een wandeltocht van zo'n kleine twee uur. Om bij het beginpunt te komen heb ik bus 220 genomen die naar het bling bling Marbella zoeft. Nou ja, zoeven! Deze bus zit meestal tjokvol en stopt om de haverklap om mensen in en uit te laten stappen. Dus is het voor mij een alertheidstest om bij de juiste halte uit te stappen, want hij stopt drie keer in de omgeving van Calahonda. Het lukte me wonderwel om bij de juiste halte uit te stappen en van de haven van Calahonda naar Cala de Mijas te wandelen. Deze wandeltocht gaf mij een vrijheidsgevoel, een gevoel dat niet alleen op 5 mei aan de orde zou moeten zijn, maar altijd. Adiós!