PARDOES

Gisteren vroeg mijn huisgenoot: ‘wanneer ga je de ramen lappen? Hoe lang is dat nu geleden?´ Je kunt amper nog naar buiten kijken’, voegde ze er nog aan toe. Niet zo overdrijven, zei ik meteen. Ik kan nog alles zien wat ik wil zien. En daar zit nou precies ons verschil van inzicht. Bij ons is het meer het spelletje: ik zie. ik zie, wat jij niet ziet. En daarom is het slimmer om een huishoudhulp te gaan zoeken. Niet dat die talrijk zijn, maar het is het proberen waard. De huishoudhulp! In die context hoorde ik dat voor gemeenten het aanvragen van huishoudelijke hulp een toenemende kostenpost is. Hoe komt dat zo? Ouderen, en die zijn er verrekte veel, doen steeds meer een beroep op huishoudelijke hulp omdat ze zelf niet meer hun huis kunnen schoonmaken. Nou, daar hoef je volgens mij niet oud voor te zijn. Ik heb er altijd al een broertje dood aan gehad. Alleen het stofzuigen al, vind ik een strafexpeditie. Maar goed, daar wordt verschillend over gedacht.  Er zijn mensen die het een g...

We leven steeds meer in de wereld van kunstmatige intelligentie. Nog even en we kunnen het denkvermogen in onze bovenkamer voorgoed op de pauzestand zetten. Het wordt alsmaar gekker. Vorige week hoorde ik in het journaal dat je met Mona Lisa, het beroemdste schilderij van Leonardo da Vinci, voortaan een babbeltje kunt maken. Een babbeltje. Waarom? Op Wikipedia kun je al van alles lezen over deze Italiaanse dame. Het schilderij van Mona Lisa hangt in het immense grote museum het Louvre. Dagelijks wordt zij bewonderd door massa’s mensen, alsof het de Heilige Maagd Maria is. Wat jaren terug heb ik ook een keer in het Louvre rondgelopen, alleen was ik het schilderij van Mona Lisa bijna voorbij gelopen. Zo klein is het. Maar dat zal vast niet boeiend zijn voor mijn columnlezers. Wat ik wel boeiend en tegelijkertijd eng vind is de invloed van kunstmatige intelligentie. Maar ook het gemak ervan is boeiend. Ik was dit keer op zoek naar inspiratie voor een nieuwe column. Van wat ik nu hoor, zi...

Vorig jaar, ergens in maart op een koude winteravond, opende koning Willem-Alexander het nieuwe theater aan de Parade. Op een foto in het BD proost de koning met Alex Kühne op de toekomst van het prestigieuze nieuwe theater. In de zaal zitten de genodigden te wachten, voordat de voorstelling ‘wie gaat dat betalen’ begint, op de binnenkomst van de theaterdirecteur en de koning. Na een klein half uurtje vindt de koning het welletjes, de gladde zitting van de stoel zit niet prettig. En weg is ie met zijn dienstauto. Op weg naar zijn Máxima die op het koninklijk toneel op hem wacht. Gelukkig hoeft de koning zich geen zorgen te maken over de miljoenen die zijn theater jaarlijks kost.   En dat kunnen wij niet zeggen over ons nieuwe Theater aan de Parade. Dit theater heeft zo'n 83 miljoen gekost. Beduidend meer dan begroot. En nu, nog geen jaar na de opening, moeten er al vele miljoenen worden opgehoest om het theater in leven te houden. Theaterdirecteur Alex Kühne heeft, omdat hij ...

Wist je dat er een doemdagklok bestaat? Ik in ieder geval niet. Nu begrijp ik wel dat we op een dag naar de verdoemenis gaan. Maar ja, die dag is gelukkig ongewis. De enigen die het echt weten zijn de Jehova getuigen, tenminste dat heb ik ze weleens horen verkondigen. Dan hebben ze het over de dag des oordeels. Daarom ben ik aan het kijken of ik een eiland kan vinden waar ik alsnog kan overleven. Nee, ik kies niet voor Groenland, want daar heeft tsaar Trump al een dwingend bod op gedaan. Het eiland is om verschillende redenen voor hem van strategisch belang. China wil Groenland ook. Die zou ik het dan nog eerder gunnen, want ik houd veel van Chinees eten zoals bami speciaal of bami pangang. Nou zullen jullie vast denken dat ik allemaal flauwekul aan het verkopen ben. Dat is ook wel een beetje zo, maar de doemdagklok is er wel. Nu hebben wetenschappers de doemdagklok nog iets dichter bij middernacht gezet. De klok is van 90 naar 89 seconden voor middernacht gegaan. Dat tijdstip staat sy...

Het is nog even weg, maar de in- en optocht is in aantocht. Nog zo'n 33 nachtjes slapen en dan is het weer carnaval in Oeteldonk. Afgelopen weekend zag ik de roodwitgeel kleuren alweer voorbij komen. Verlangend naar carnaval wapperden ze om de halzen van twee jonge mannen. In hun kouwe knuisten hadden beiden een trompet. Ze waren op weg naar café de Basiliek op de hoek van de Hinthamerstraat. Café de Basiliek ligt precies in de schaduw van onze ouwe Sint Jan, de echte basiliek. In café Basiliek is het bijna altijd feest. Het is een op en top ouderwetse bruine kroeg waar jong en oud gezamenlijk hun biertje hijsen. Met carnaval zal het vast weer buiten in de rij staan zijn om binnen te geraken met of zonder trompet. Maar het is nog niet zover. Ofschoon voor de meeste Bosschenaren het carnaval het orgasme van het jaar is heeft onze stad nog een primeur te bieden. De Crazy Crumble! En dan bedoel ik niet die idiote Trump. Nee, de Crazy Crumble is een lekkernij die inmiddels een hype is...

Wat doen de meeste mensen op een dinsdagavond in januari terwijl het buiten tegen het vriespunt aanschuurt? Dan maak je vast nog geen plannen voor het weekend. Immers, het weekend lijkt dan nog ver weg. Dus vermoed ik dat velen, net als ik, een beetje zappen op de tv. Van NPO 1 naar RTL4 en terug. Deze dinsdagavond was er niet veel soeps op tv. Bovendien komen al die talkshows zo onderhand mijn neus uit. Daarentegen vind ik de pas begonnen serie ‘Het Hoge Noorden' wel te pruimen. De schitterende witte landschapsbeelden vind ik indrukwekkend, ofschoon ik niet snap wat Nederlanders te zoeken hebben op deze eindeloze verlaten en stille vlaktes. Wie gaat er nou door de sneeuw ploeteren om vooruit te komen. Bovendien kom je geen mens tegen voor een praatje. Ik zou helemaal ontheemd raken én daar heb ik nou net geen zin an.  Maar om de krant digitaal verder uit te pluizen had ik op deze dinsdagavond ook geen zin in. En zo lag mijn iPad als een spinnende poes werkloos op mijn schoot. Het ...

Ik denk dat ik het woord van het jaar al heb ontdekt. Dat is natuurlijk wel erg vroeg in het nieuwe jaar, maar ik vind het nu al een bijzonder woord. Het is een woord zonder opsmuk, zonder enige vorm van ingewikkeldheid. Er komt ook geen Engels aan te pas.  Kom nu maar op met dat woord, hoor ik mijn columnlezers denken. Maar nog even geduld. Ik ga eerst even naar hoogleraar Erik Scherder. Je kent hem vast wel, hij is die man die alles weet over de werking van onze hersenmachinefabriek. Dat vertelt ie maar al te graag in een talkshow. Erik Scherder is van mening dat we in het nieuwe jaar onze hersenmachinefabriek vooral harder moeten laten werken. Desnoods maken we maar overuren.  Hij zegt: “Maak het jezelf eens wat moeilijker ofwel ga zelf weer nadenken." Vrij vertaald: "Ga op zoek naar de verlichting in het hoofd.” Mijn overbuurman heeft hier op zijn eigen wijze al invulling aan gegeven. Op zijn balkon hangen twee zogenaamde verlichte waslijnen die in de donkerte van de avon...