De zon gaat nooit onder!
De dagen worden langzaam korter, frisser en soms natter. De avonden worden langer omdat de zon er eerder de brui aangeeft. Niet dat de zon ooit ondergaat, want hij duikt elders weer gewoon op. En dat komt omdat de aarde alsmaar ronddraait. Niet dat ik daar veel van merk, ofschoon ik ook weleens draaierig kan worden in mijn hoofd. Goed, dit is een lange inleiding op zoek naar een onderwerp voor deze column. En dat komt omdat ik het dit keer lastig vond om iets, niet al te zwaar, schijfbaars te bedenken voor een column. Het lijkt wel of ik een beetje ben lamgeslagen door het dagelijks, vaak nare, nieuws op radio en tv. Ik luister steeds meer naar Radio 5. Dan maar geen onderwerp! Vorige week vertoefde ik zo'n vijf dagen bij familie in Palmela in Portugal, een dorp waar de tijd lijkt stil te staan. Mijn dagen vulden zich met zon, een bezoek aan Lissabon, eropuit gaan met een cabrio die de tand des tijds heeft doorstaan, luisteren naar de fado, buiten onder een overjarige boom eten e...