De zon gaat nooit onder!

De dagen worden langzaam korter, frisser en soms natter. De avonden worden langer omdat de zon er eerder de brui aangeeft. Niet dat de zon ooit ondergaat, want hij duikt elders weer gewoon op. En dat komt omdat de aarde alsmaar ronddraait. Niet dat ik daar veel van merk, ofschoon ik ook weleens draaierig kan worden in mijn hoofd. Goed, dit is een lange inleiding op zoek naar een onderwerp voor deze column. En dat komt omdat ik het dit keer lastig vond om iets, niet al te zwaar, schijfbaars te bedenken voor een column. Het lijkt wel of ik een beetje ben lamgeslagen door het dagelijks, vaak nare, nieuws op radio en tv. Ik luister steeds meer naar Radio 5. Dan maar geen onderwerp!

Vorige week vertoefde ik zo'n vijf dagen bij familie in Palmela in Portugal, een dorp waar de tijd lijkt stil te staan. Mijn dagen vulden zich met zon, een bezoek aan Lissabon, eropuit gaan met een cabrio die de tand des tijds heeft doorstaan, luisteren naar de fado, buiten onder een overjarige boom eten en een of meer glazen witte Portugese wijn drinken. En nee, ik keek ‘‘s avonds niet naar onze belerende talkshows k waar steeds de ‘Jort Kelders’ de problemen van de wereld bespreken en het altijd beter weten. Gewoon even niks, wat een verademing. Maar ondanks de tijd lijkt stil te staan in Palmela gaat in het Portugese land de tijd even snel als thuis , daar is geen ontkomen aan. En na een vertraagde terugreis met Transavia en jengelende kinderen in het vliegtuig ben ik weer thuis. 

 

Net op tijd om nog van een of misschien wel twee ijsjes met slagroom in een oubliehoorn te gaan smullen bij de IJsvogel, want zondag 13 september sluit de IJsvogel voorgoed de voordeur. Na 94 jaar is het mooi geweest, vinden ze. En zo komt er een einde aan een lange Bossche roomijstraditie. Het geheime ijs recept wordt niet doorgegeven. Waarom weet ik niet, maar dat vind ik jammer. Of sterker: ik vind dat heel teleurstellend. Waarom zou je de Bosschenaar gewoon niet blijvend laten genieten van een overheerlijk IJsvogelijsje? En zo verdwijnt het ijsje van de IJsvogel voorgoed. Kennelijk is de gunfactor om nog langer te genieten van hun ijs passé! Ach, weet j. Dat past ook wel in het huidige tijdsbeeld, waar zowel de lontjes als de dagen korter en de avonden langer worden. Gelukkig laat de nooit ondergaande zon ons niet in de steek!