Posts

Invoelingsvermogen

Afbeelding
In de VK las ik dat er 2040 tussen de negen grote steden in ons land om de tien minuten een trein moet rijden. Ik liep het lijstje af van de grote steden, maar Den Bosch stond er niet bij. Vreemd, toch! We zijn de cultuurstad van het Zuiden, tenminste dat beweert wethouder Mike van der Geld, maar ook Jan van der Putten, directeur van de VF. Zelf ben ik hierin wat voorzichtiger, ik vind het nogal grote woorden. Cultuur, wat je er ook onder verstaat, vindt plaats in alle grote steden in het Zuiden van Breda tot Heerlen. Gisteren hield cultuurwethouder Mike van der Geld zijn State of the Arts in de clubzaal van het Bossche cultuurpaleis de Verkadefabriek. De zaal zat vol, maar jongeren waren er amper. Later in zijn toespraak moest de cultuurwethouder toegeven dat jongeren niet zo goed weten wat ze van het culturele leven in onze stad moeten vinden én dat aantal is alleen maar toegenomen. Eerlijk gezegd weet ik ook niet zo goed wat ik ervan moet vinden, ondanks ik een enthousiaste trou...

Hoogmoed komt voor de val

Afbeelding
Hoogmoed komt voor de val! Dat was het eerste wat ik dacht toen ik hoorde dat onze burgemeester in zijn bovenhuis was gevallen en daarbij zijn bekken heeft gebroken. Hoe gebeurde dat? Mikkers stond op een trapje en is toen gevallen. Misschien wilde Jack op het trapje alvast een speech oefenen over zijn nieuwe troefkaart in het lijstje ‘Den Bosch is dè!’. Staande op het trapje zei Jack: Den Bosch wordt ook dè datastad en pats daar lag hij. Voorlopig staat hij buitenspel.   Nou ja, staat! Het zal wel effe liggen worden in een ziekenhuisbed, want het lijkt een pijnlijke kwestie te zijn. Heel vervelend voor Jack Mikkers, maar op FB las ik dat hij er met carnaval weer hoopt te zijn. Een journalist van het BD reageerde met: zijn er geen belangrijkere zaken? Kennelijk niet, maar dat hoeft ook niet want Jack vindt toch al dat onze stad dè cultuurstad, dè onderwijsstad, dè meest gastvrije stad en natuurlijk de enige echte carnavalsstad van ons land is. En dat laatste smaakt hem vast lek...

Bosschenaren, niet juichen met handen in de zakken

Afbeelding
In mijn laatste column van 2018 schreef ik dat ik vond dat een jaar zo snel voorbijvliegt. Wat schertst mijn verbazing. Van de week las ik in de krant dat Claudia de Breij de oudejaarsconference 2019 gaat doen. Leuk voor haar, maar wel echt zot om daar nu al mee te komen. Ik heb de oudejaarsconference van Marc Marie Huijbregts nog op mijn netvlies staan. Trouwens, wat moet ik van zijn oudejaarsconference zeggen. Ik vond het absoluut een leuke conference, maar het had niet zoveel oudjaarsachtig. Marc Marie praat graag over zijn eigen wel en wee. Hij moet trouwens wel meer gaan eten, zo lijkt hij een groot kind. Enfin, onze burgemeester was ook afgevallen, maar liefst acht kilo. Jack Mikkers wil echt best nog zeven kilo afvallen. Met dit college gaat dat wel lukken, zou ik zo denken. Daar hoeft Jack niet minder voor te gaan eten.  Ik heb de ‘slanke’ burgemeester al een poos niet meer gezien, maar hij zal het ook wel druk hebben gehad met de onverkwikkelijkheden rond het winte...

Droeve ogen

Afbeelding
Het jaar is weer bijna voorbij. Al heb ik het gevoel dat ik nog pas eenieder die mij lief is een mooi nieuwjaar heb gewenst. De tijd gaat als een komeet, zeker wanneer je ouder wordt. Mijn acceleratievermogen is niet meer gelijk aan coureurs in een Formule-1 race. Kortom, ik ben geen Max Verstappen meer. Nee, ik hoor inmiddels bij het leger senioren dat alsmaar uitdijt. Mijn leven wordt zachtjesaan kwetsbaarder, minder spannend. Minder spannend? Vreemd eigenlijk, omdat de spanning op onze aardkloot alsmaar stijgt dankzij dombo Trump en nog een aantal van die mafkezen. Daar zijn de perikelen - zoals geconstrueerd in het BD - rond het Bossche winterparadijs kruimelwerk. Niet om droevig van te worden. Alhoewel. Afgelopen zaterdag liep ik in de Vughterstraat ter hoogte van de altijd volle Rituels smeerwinkel. Er kwam een vrouw, behangen met Rituels tassen, met haar twee kinderen naar buiten. 'Waar is papa nou?', zei haar zoontje. 'Geen paniek, hij komt zo. Het is druk in de p...

Schildpadjournalistiek

Afbeelding
Ik ben naar een lezing van het Erasmusfestival Brabant geweest, in de Toonzaal ofwel de oude synagoge. De lezing ging over de stand van de onderzoeksjournalistiek. Deze tak van sport heeft het zwaar in een tijd waarin de Trumperiaanse leugen haast de waarheid neersabelt en follow the money leidend is. Kortom, onderzoeksjournalistiek is geen eenvoudige opgave voor een journalist die als een Sherlock Holmes zijn/haar werk gedegen wil doen. Een spannend thema, maar wordt het ook een spannende avond? Ton Rombouts is voorzitter van het Erasmusfestival en opende de avond en daarmee het festival. Iedereen in de zaal weet dat Ton oud-burgemeester is, maar Ton zou geen Ton zijn als hij dat niet nog maar eens zou benadrukken. Ik denk dat hij zich nog wel een beetje burgemeester voelt.   Maar ik moet toegeven dat, dankzij Ton, ik wel wist dat we in onze stad een burgemeester hadden. Dat weet ik nu amper, want ik vind zijn opvolger behoorlijk onopvallend in het Bossche. Enfin, het Eras...

Geluksmoment

Afbeelding
Het is vandaag de elfde van de elfde. In het Bossche barstte om precies elf over elf het carnavalsseizoen los dat tot zo ongeveer het voorjaar van 2019 zal duren. Carnaval is in onze stad zo langzaamaan een halfjaarlijkse uitlaatklep geworden om de hectiek van het dagelijks drukke bestaan in de weekenden weg te moffelen. Het aantrekken van het carnavalsjasje zou ik een soort van geluksmoment willen noemen. Daarna ga je drinken, dansen en vrijen om te overleven in een omgeving die helaas meer en meer aan het verharden is.   In Parijs, zo’n 500 kilometer verderop, werd elf minuten eerder het einde van de gruwelijke Eerste Wereldoorlog herdacht, een oorlog waar in vier jaar tijd 16 miljoen mensen zinloos de dood in werden gejaagd. Hoe groot kan het contrast zijn op deze bewolkte zondag. In het roodwitgeel gekleurd Den Bosch feesten met het goudgeel nat in de hand en in Parijs in aanwezigheid van veel hotemetoten de miljoenen slachtoffers herdenken die geen geluk hebben gehad. H...

Klem

In de spannende tiendelige tv-serie ‘Klem’ spelen Jakob Derwig en Barry Atsma een duo dat elkaar niet ligt, maar door allerlei verwikkelingen tot elkaar zijn veroordeeld. Ze zitten klem. In onze stad ken ik ook twee, in dit geval een D’66er en een VVD’er, die klem zitten in wat zo langzamerhand een tiendelige soap is geworden: het winterparadijs. Wethouder Mike van der Geld en burgemeester Jack Mikkers hebben er een zootje van gemaakt, althans dat lees ik in het BD. Zo erg zelfs dat Joris Linssen vroegtijdig de stekker uit de kerstboom heeft getrokken. Het amateuristische gedoe heeft de deur dichtgedaan, de lichtjes in de boom gedoofd. Nee, dit jaar op de Parade geen tranentrekkende verhalen opgetekend door Joris Linssen. De karavaan bezoekt andere steden waar ze het wel voor elkaar hebben. Alom boosheid en woede in de Raad. ‘De gemeente staat klem, we moeten verantwoording nemen’, zegt Paul Kagie van Leefbaar ’s-Hertogenbosch. ‘Trek het boetekleed aan’, aldus Judith Hendrickx...