PARDOES

Er zijn meerdere soorten regen. Je hebt slagregen, motregen, druilregen, stortregen maar ook lintjesregen. De dag voor Koningsdag was het weer zover, de lintjesregen viel er gestaag uit. Veel burgemeesters trokken er op uit om mensen een lintje op te spelden. Elk jaar worden veel vrijwilligers in het zonnetje gezet, maar ook heel bekende Nederlanders. Een van de bekende Nederlanders is Olga Commandeur. Zij is, voor hen die het niet weten, een oud-atlete die best heel hard kon lopen. Olga – niet te verwarren met Olga die jodelliedjes zong - presenteert al sinds 2000 ’s morgens het tv-programma ‘Nederland in beweging’. Vooral ouderen - die huppelen op de vierkante meter een uitdaging vinden - zijn blij met Olga. Olga houdt van rekken en strekken en is een smaakmaker bij vooral de huppelende ouderen. Nu is Olga benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Volgens de kanselarij, die waakt over de lintjes, heeft Olga tijdens de coronacrisis bijna dagelijks geheel belangeloos extra bew...

Snap jij het nog? Alle coronaseinen staan op rood en Peppi en Kokki – zo noem ik Mark Rutte en Hugo de Jonge voortaan – vinden het de hoogste tijd voor versoepelingen. ‘Toet toet, boing boing’, kom maar op met de versoepelingen, zeiden ze. Wat een lef, dacht ik. Nu ben ik zelf al een poos van de versoepelingen, althans als het om het buitenspelen gaat. Immers het wegjagen van mensen uit parken, omdat het te druk is, heb ik nooit zo goed begrepen. Buiten is het virus vriendelijke dan binnen. Maar desondanks, waarom nu ineens wel versoepelen? Onze Peppi en Kokki denken dat het nu een aanvaardbaar risico is. Het is net als het lopen zonder rollator wanneer je slecht ter been bent. Je denkt dat je het, tegen beter weten in, nog kunt. Ook het OMT was kennelijk not amused, maar het OMT heeft misschien wel in de ogen van Peppi en Kokki te lang de regie gevoerd. Ik vermoed meer dat de druk in de maatschappij te groot is geworden. Zeker na het steeds maar weer beloven en dan vervolgens niet doe...

Toen  ik vanmorgen opstond zag ik wit voor mijn ogen. Het was niet omdat ik me niet lekker voelde. Nee, ik had prima geslapen en was toe aan mijn eerste kop koffie. Maar eerst liep ik gewoontegetrouw naar het raam in de woonkamer om de weidsheid van het Bossche Broek te aanschouwen. Iedere dag word ik verwelkomd door de verschillende groentinten, maar nu zag het buiten wit. Uit ongeloof wreef ik in mijn ogen om meer kleur te krijgen, maar het bleef wit buiten. Ik zag een fietser ploeterend en wel zich een weg banen door een laagje sneeuw terwijl de gure wind hard woei. Ik schrijf 7 april. De lente is al 17 dagen in ons land. Maar op 7 april leken de narcissen wel sneeuwklokjes. Kennelijk is alles in de war of beter gezegd: van het padje af! Het weer, de dieren en de mensen. Neem nou de wasbeer. Die is ook van het padje af. In Vught zijn afgelopen week twee wasbeertjes gevonden. Een wasbeertje zat in een kippenhok. De boer die over zijn kippen waakt vond het wasbeertje. Misschien ...

De afgelopen week werd mij regelmatig gevraagd: ‘George, wanneer ben jij aan de beurt voor degenen coronavaccinatie? Kennelijk zien ze aan mijn neus dat ik bij de doelgroep van de 70plussers hoor, terwijl ik zelf denk dat ik nog een jonge zestiger ben die met gemak over een muurtje springt. Niets van dat alles. Ik ben blij wanneer ik mijn linkerbeen ongeschonden over het zadel van mijn fiets krijg. Dus ja, ik hoor echt bij de doelgroep die nu aan de beurt is om met het Pfizer-vaccin te worden geprikt. Volgende week zaterdag gaat de vlag uit, dan krijg ik mijn eerste prik. Al was het nog een hele toer om een afspraak te maken. Het bellen schoot niet echt op. Om de minuut kreeg ik te horen: ‘al onze medewerkers zijn in gesprek gevolgd door een haast in slaap sussend muziekje’. Bijna had ik opgehangen, moe van het steeds maar moeten aanhoren van ‘al onze medewerkers zijn nog in gesprek’. Toch maar geduld hebben, anders word ik met Sint Juttemis geprikt. Na twintig minuten was ik eindeli...

  Het is lente, het is lente. De zon kleurt lentegroen en wordt van lieverlee uitbundiger. De lentezon lokt ons naar buiten. Naar buiten waar de vogels vrolijk fluiten, naar buiten om naar de bloemist te gaan om gele tulpen te kopen voor iemand die je leuk vindt of om iemand een hart onder de riem te steken, naar buiten om de lichtheid van ons bestaan te proeven. Terwijl ik dit schrijf vermoed ik dat het lentegevoel bij veel mensen door het coronagedoe nog niet is gearriveerd. Misschien helpt het om een afspraak te maken met de tandartsassistente, want in de ogen van de tandartsassistente is het altijd lente. Ken je dat liedje nog? Peter de Koning – daarna nooit meer iets van gehoord - zong dit liedje in 1996, en prompt was het een hit. Het is lente, het is lente. Maar voor wie dan wel? In ieder geval voor de koeien, want die staan weer de wei in. Op de tv zag ik vorige week koeien al dansend uit de stal komen, als een kind zo blij dat hun lockdown voorbij is. Voor even zou ik we...

Ik heb een loopneus, mag ik gaan stemmen?  Dat stond met dikke letters in de krant boven een artikel met 17 prangende vragen in aanloop naar 17 maart. 17 vragen op weg naar 17 maart, hoe poëtisch. Welke wijsneus zou dat bij het BD hebben bedacht? In het artikel kwam bij vraag 14, de niet lekker voelvraag, de loopneus even kort voorbij. Het antwoord op deze vraag was: bij een loopneus moet ik iemand anders machtigen. Dan mag ik dus niet gaan stemmen, maar tegen die tijd dat ik iemand heb gemachtigd is mijn loopneus wellicht weer over. Ja, ik heb zo af en toe een loopneus. Eigenlijk heb ik altijd een loopneus, maar ik wandel nogal veel. Mijn neus wijst me namelijk zo’n beetje de weg. Snap je? Een snotneus daarentegen is andere koek. Bij een snotneus moet ik tijdens het lopen vaak mijn loopneus snuiten en dat vind ik niet prettig. Echter over een snotneus werd in het artikel niets gezegd, dus kon ik met een gerust hart gaan stemmen. Wat ik ook heb gedaan en dat was een stuk eenvoudige...

Op tafel ligt de kandidatenlijst voor de verkiezing van de leden voor de Tweede Kamer. De lijst meet 60 x 42 cm en er staan maar liefst 32 partijen op met in totaal 995 kandidaten. Ja, je leest het goed: 995 kandidaten voor 150 Kamerzetels. De Feestpartij (DFP) is de enige partij met slechts één kandidaat. Da’s in ieder geval overzichtelijk. Ook de partij Jezus Leeft valt op met drie kandidaten, terwijl ik zou denken dat zo’n partij eigenlijk moet beschikken over 13 kandidaten. Immers uit de overlevering heb ik begrepen dat Jezus werd omgeven door twaalf apostelen.  Nou ja, 11 dan, want een apostel heeft Jezus verraden.  De lijst is niet hanteerbaar. Ik heb meteen de schaar ter hand genomen en de lijst gemillimeterd. Een eenvoudige klus, want de eerste drie genoemde partijen zijn niet de mijne, dus heb ik die eraf geknipt. Vervolgens heb ik na Partij voor de Dieren (PvdD), lijst nummer 9, de rest eraf geknipt. Dat maakt het voor mij meteen een stuk overzichtelijker. En zo weet...