PARDOES

Zo, ik ben weer terug in mijn eigen Bossche land. Na bijna vier zonnige en warme weken in Fuengirola was het thuiskomen best wel effe wennen. Het leek wel alsof ze dat op het vliegveld van Malaga al voelde aankomen, terwijl het vliegtuig al braaf stond te wachten om naar Eindhoven te vliegen. Ook het boarden verliep soepel. Niks aan de hand dus. Wel dus, halverwege de slurf kwam ik plots tot stilstand. We mochten niet doorlopen van een man in een oranje hesje. Wat er nou precies aan de hand was? Joost mocht het op dat moment weten. Ik zag dat de cockpit leeg was. Misschien was de gezagvoerder die de stuurknuppel bedient onwel geworden. Of misschien was ie aan het rollebollen met een stewardess. Kan allemaal in deze turbulente tijd.  Ik heb ongeveer, dan weer leunend op mijn ene been, dan weer op mijn andere, een uur in de slurf gestaan. Zonder opgaaf van redenen! Het gekke was dat bij de medereizigers niemand zich ook maar iets afvroeg. Iedereen stond er gelaten bij. Heel vreemd vo...

Wanneer ik de tune ‘Hoe gaat ie met de formatie’? hoor in de Avondshow van Arjen Lubach word ik altijd onwijs vrolijk. Op het tv-scherm komen dan de dansende koppies van Geert, Caroline, Pieter en Dilan voorbij. Voor de goede orde: ik word onwijs vrolijk van het wijsje, niet van de vier dansende koppies. De tune zou ook een promo kunnen zijn voor een concert van de Toppers in de Arena. Als de Toppers op het podium staan gaat het dak er volledig af. Zelfs Mark Rutte is een grote fan van hen, ik bedoel maar. Voorlopig gaat het dak er niet af bij de vier koppies in ‘Hoe gaat ie met de formatie’. Al doen ze wel alsof ze plezier hebben in het formeren van een nieuwe regering. Ik zou er haast in gaan geloven, maar ik weet beter. Om alvast een beetje in de Paassfeer te komen: de vier koppies doen alsof ze effe een gekookt eitje aan het pellen zijn. Maar voor hen is een eitje pellen helemaal niet zo simpel, en al zeker niet voor Pieter Omtzigt. Bij hem weet je het maar nooit: blieft hij nou ee...

‘ ‘Mensen werden vermorzeld en dat kan zo weer gebeuren’! Dat zei de voorzitter van de enquêtecommissie bij de presentatie van het rapport ‘Blind voor mens en recht’. Het klinkt alsof mensen werden meegesleurd door een naderende trein die ze niet zagen aankomen. En wat nou zo schrijnend is dat iedereen die bij het toeslagenaffaire betrokken hier blind voor was, van kamerlid tot rechter. Toe maar, ook rechters. Van hen zou ik juist verwachten dat ze in deze nare kwestie niet blind waren. Ben ik onaangenaam verrast door de uitkomst van het rapport? Nee, helemaal niet. Er staat niets nieuws in, bijna alles wat is in dit rapport staat is al gezegd. Desondanks moest er toch een parlementaire enquête komen. Dat gaf lucht in het Haagse politieke circus om over de zonde te delibereren. Daarnaast zijn we in de politiek nogal verknocht aan het instellen van commissies voor parlementaire enquêtes. Commissies die alles nog eens uitgebreid overdoen om vervolgens de lijvige verhalen ergens in een o...

In het BD las ik dat een toenemend aantal ouderen achter het autostuur kruipen. Het vergrijzingsfiletijden op de weg is een feit en zal alleen maar gaan toenemen. Van die autorijders is nu al een miljoen 75 plus. Opvallend is wel dat onder dat miljoen veel 75 plus vrouwen zijn. Een late roeping? Ik heb er geen verklaring voor, misschien is het met terugwerkende kracht een emancipatiegedachte. Het is volgens mij geen groep die op de barricade gaat en met het ‘baas in eigen buik’ te koop loopt. Maar het kunnen ook vrouwen zijn die inmiddels hun partner hebben overleefd - want vrouwen zijn nu eenmaal sterker dan mannen -  en nu met de auto eropuit willen trekken om net als de stoere mannen onder ons de snelweg tot speeltje te maken.  Of de verkeersveiligheid in het geding gaat komen kan ik niet inschatten, maar ik ben niet heel optimistisch. Ik ben namelijk niet zo voorstander om op hoge leeftijd nog auto te rijden, temeer je acceleratie- en schakelvermogen er niet soepeler ...

Het carnaval is voor nu gedaan, maar het o zo geliefde roodwitgeel zal halverwege Pasen weer even gaan wapperen. Er is namelijk ook nog zoiets als een halfvasten carnaval. Dan blazen de muziekskes er weer vrolijk op los en vloeit ook het bier weer rijkelijk. Eigenlijk staat carnaval het ganse jaar op het netvlies van Bosschenaren die verslaafd zijn aan carnaval. Volgend jaar begint het spektakel een paar weken later. Dat zal de Oeteldonker niet deren, want op de elfde van de elfde kleurt het roodwitgeel weer de Bossche binnenstad. De rasechte Oeteldonker kijkt er vast nu al naar uit, ondanks dat het feest der feesten een rib uit je lijf kost en fysiek veel kruim kost. Het mooie van carnaval is dat de grote boze buitenwereld voor even ver weg is. Zelf vier ik al wat jaren geen carnaval meer, al kan ik er wel weemoedig van worden als ik al die vrolijke feestvierders aanschouw. Maar de tand des tijds is onverbiddelijk voor mij. Het zij zo. Toch heb ik aan het staartje van carnaval kunnen ...

V orig weekend voelde als een lente-weekend terwijl het nog volop winter is. En dat is het nog volop winter is ben ik intussen weer achter gekomen, de koude wind blaast zo door mijn jas heen. Zo is het voor je gevoel lente en zo is het gewoon weer winter. Niets is normaal meer. Maar laat ik me even concentreren op de kracht van de zon van vorig weekend. Een zon die steeds hoger kruipt in de oneindige horizon.  Het is alsof je op het strand een vlieger met de speling van de wind laat spelen totdat je de vlieger nog amper ziet.  Het mooie van zonneschijn is dat je zin krijgt om naar buiten te gaan, daar waar de vogeltjes fluiten. Luisteren naar de vogeltjes die fluitend met elkaar in gesprek zijn en fluiten dat de lente nakende is. Dus heb ik vorige week zaterdagmorgen de wandelschoenen aangetrokken. Samen met mijn wandelvrienden heb ik een lange wandeling gemaakt langs de Maas, dwars door Oud-Empel, om bij het Máximakanaal links naar de Groote Wielen in Rosmalen af te buigen. ‘...

Afgelopen dagen was een bepaald woord waarin spek voorkwam absoluut niet populair bij mij. Nu zijn er veel woorden die met spek beginnen. Volgens encyclo.nl zijn dat er 344. Ik laat ze niet allemaal de revue passeren. Nee, ik pik er een paar tussenuit die ik leuk vind. Iedereen kent vast het woord speklap. Speklapjes zijn heerlijk bij bruine bonen of zuurkool. Jammer genoeg eet ik deze lekkernij te weinig. Spek is van het varken en dat vindt mijn partner maar niets. Daarentegen vindt ze een varken wel een koddige knorrende hangbuik. Sterker, met een knorrend varken heeft ze geen enkele moeite. Wel met een knorrende man, want dat verstoort haar nachtrust. Nu knor ik, volgens mij, weinig. Alleen als ik op mijn rug lig of als ik iets teveel heb gedronken, maar dat laatste is een hele poos geleden. Dat laatste brengt me terug naar mijn vorige column over carnaval waarin ik het had over de elitaire Oeteldonkse club. Maar nu wil ik het hebben over het drinken van het goudgele nat tijdens car...