PARDOES

      'Al onze medewerkers zijn in gesprek. De wachttijd bedraagt zo'n dertig minuten. U kunt beter later terugbellen'. Dit bericht hoor ik nogal eens wanneer ik een bepaalde instantie probeer te bereiken. Het komt ook voor dat ik een soort van viergangenmenu te verorberen krijg alvorens ik iemand aan de lijn krijg. De belastingdienst is er een sprekend voorbeeld van. Van de week belde ik toevallig met die belastingdienst met een vraag over mijn aanslag. Niet dat ik een aanslag wilde plegen, want daar heb ik een broertje dood aan. En gelukkig ben ik ook geen boze boer die onbezonnen de boerenoorlog predikt omdat de stikstof nogal stof doet opwaaien.  Goed, na een half uur wachten kreeg ik een medewerker aan de lijn. Nu is wachten niet leuk, maar ik heb een heel lang lang lontje en word niet zo gauw zenuwachtig. Dat laatste geldt jammer genoeg niet voor iedereen, want er raken steeds meer mensen oververhit. Nog even en onze samenleving raakt op drift en zijn we, voord...

  Zoenen op de wang is uit. De pandemie heeft deze omgangsvorm tot haast ongewenst verklaard. Ook het handen schudden is verworden tot schud maar in mijn pet. Dat las ik deze week in het BD. Onderzoeksbureau 'Panel Inzicht' kwam met deze conclusie na een een representatief onderzoek onder een groep Nederlanders over de gevolgen van de coronapandemie. Het bureau kwam met nog meer uitkomsten: de stand van de sociale contacten en hoe staat het met de eenzaamheid. Daar schijnt ook van alles mee aan de hand te zijn. Maar ik beperk me tot het wangzoenen. In die context heb ik trouwens niets gelezen over tongzoenen. Zou dat ook uit zijn? Het is ook een stuk kronkeliger dan wangzoenen. Toch is wangzoenen is niet populair meer. Kennelijk is in de coronatijd ons lichaam vijandige trekjes gaan vertonen en hebben we het afstand houden van elkaar min of meer eigengemaakt. Dat kan en mag, maar niet bij mij. Na de pandemie was dat bij mij snel over. Dus nee, ik behoor niet tot die 58% die he...

Van de week zag ik op tv een stukje van de persconferentie van Louis van Gaal, de bondscoach van het Nederlands elftal. Even had ik zoiets van: is dat verrekte voetbalseizoen nou nog niet voorbij? Niet dus! Nu begint komend weekend de ‘Nations League 2022-2023. Komende vrijdag speelt Nederland tegen onze zuiderburen ofwel de Rode Duivels. Daarna volgen er meer wedstrijden voor onze jongens. Arme jongens, moeten ze weer de groene grasmat op om hun balkunstjes te vertonen. Wat moeten die Dagobert Duck's toch hard werken. Eerlijk gezegd heb ik daar geen compassie mee. Temeer dat de spelers van het Nederlands elftal zo onbeschoft veel geld verdienen. Zoveel geld dat je door de euro’s amper nog het doel ziet waar de bal in moet. Zo las ik dat Frenkie de Jong een vorstelijk aanbod van Manchester United heeft gekregen. Wat zeg ik? Het is meer dan dat. Hij kan maar liefst 24 miljoen Engelse ponden per jaar gaan verdienen. Omgerekend is dat zo’n 76.000 euro per dag. Dat is 3166 euro per uu...

Afgelopen dinsdag werd ik nogal versuft wakker, wist niet goed waar ik was. Wel in bed, dat nou weer wel. Maar waar ergens? En dat kwam omdat ik een hele nare droom had beleefd. Het zit zo: als ik droom, dan is dat altijd ‘s ochtends. Meestal word ik rond half zeven uur wakker omdat mijn blaas het genoeg vindt. Ik ga plassen en hup weer terug. De radio zet ik dan iets harder. Vang dan wat flarden op van het Radio 1 Journaal, maar val even later weer in slaap. Dan ga ik altijd dromen en als ik wakker word is de droom weer gevlogen.  Maar dit keer niet. Dit keer werd ik wakker uit een nare droom. Ik was met vrienden op weg naar een eetcafé in het centrum zo in de buurt van de Sint Jan. Onderweg raakte ik hen kwijt, ze waren ineens uit mijn zicht verdwenen. Terwijl ik een poging deed om hen terug te vinden raakte ik verstrikt in een netwerk van monumentale kerken. Waar ik ook maar naar toe liep: het werden steeds meer kerken en en ze werden alleen maar kolossaler. Waar ben ik in godsn...

I k ben in de VF naar de voorstelling ‘Ons Moeder’ geweest. Niet dat ik bezig ben met mijn moeder - die haast haar 25-jarig jubileum in het hiernamaals viert - maar meer omdat ik het volkstheater van het gezelschap Paleis voor Volksvlijt vermakelijk vind spelen. Er spelen echte en onechte acteurs bij dit gezelschap. De onechte acteurs zijn vrijetijdsspelers. Dus iedere vlijtige burger die wel van toneelspelen houdt kan proberen om bij het Paleis voor Volksvlijt een rolletje te vergaren. Nu kan bijna iedereen wel toneelspelen, maar op een podium staan is toch net wat anders. Bovendien moet je wel de Bossche taal kunnen kwekken. En als je dat allemaal lukt dan kunde zeggen: ‘t krek wa’k wau.   Ik heb al twee vermakelijke voorstellingen van dit gezelschap gezien. En daarom ben ik naar “Ons moeder’ getogen, een intieme keukenvoorstelling over Bossche moeders, aldus de regisseur. Van een intieme keukenvoorstelling bleef weinig over omdat beide hoofdrolspelers het publiek mee hun v...

  Je kent vast de spreuk: In mei leggen alle vogels een ei, behalve? Er worden dan een aantal vogels genoemd zoals de koekoek en de griet, maar volgens boswachter Maurice Kruk klopt dat niet. Ook de koekoek en de griet leggen in mei gewoon een ei. Maar daar hebben we niets aan, want die eieren kunnen we niet eten. Het eitje komt nog steeds van de kip. Maar het valt mij wel op dat de voorraad eieren in het schap bij AH steeds minder wordt. Nu ben ik nogal een hard gekookt eitjes tikker, maar ook een goed gebakken ei met een mooie ronde kunstzinnige dooier vind ik een feest. Kortom, een ei hoort bij mij erbij. Dus als ei-fan vroeg ik aan een medewerker van AH hoe dat kwam. Waarom zijn er weinig eieren?  De medewerker aan wie ik het vroeg heette toevallig Joost. Ik moest meteen denken aan de spreuk: Joost mag het weten! En zo ging het ook want Joost had geen flauw idee hoe dat kwam. Ik zei: er heerst vogelgriep. Zou het daar door komen? Zou kunnen, mompelde hij. Hij keek mij op z...

De maand april zit er bijna op. Mijn pen stond even droog, maar nu heb ik ‘m toch maar weer in de digitale inkt gedoopt om te kunnen schrijven, want het was me het weekje wel. Nu wil ik geen zin wijden aan die ellendige oorlog in Oekraïne die steeds dichterbij lijkt te komen. Toch gedaan. Gelukkig was er ook vrolijk getint nieuws te melden. En dan is het heel fijn dat we een koning hebben die met bijna alle Nederlanders zijn verjaardag wil vieren. En dat is goed voor broodnodige saamhorigheid die nogal broos is geworden. Er zijn natuurlijk ook Nederlanders die geen fan zijn van het koningshuis zoals Arjan Lubach. In twee van zijn Avondshows liet hij daar geen misverstand over verstaan. Nu hoef je van mij geen fan te zijn van het koningshuis, maar het is wel erg gemakkelijk en niet origineel om hen weerloos neer te sabelen. Ik vind het goedkope kost die over de datum is. Het is ordinaire onderbroekenlol, goed voor de kroeg.  Los van wat Arjan Lubach zei over het koningshuis werd er ...