PARDOES

 Wat je vandaag de dag allemaal niet moet doen om even een weekje er tussenuit te knijpen naar in mijn geval een pittoresk dorp in de luwte van Lissabon. Op familebezoek, maar ook om te genieten van het haast meditatieve landschap en om een duik te nemen in het zwembad aan huis, want is het zo’n dertig graden. Code rood, maar dan op een prettige manier. Maar voordat ik afreisde heb ik wel een en ander moeten uitleggen. Toen ik vertelde dat ik naar Portugal ging ontmoette ik nogal wat gefronste wenkbrauwen. Onverantwoord hoorde ik mensen denken. Misschien waren ze wel jaloers dat ik het aandurfde om naar het zonnige zuiden te vliegen in tijden van Corona. Ik zei: ik ben coronaproof en heb een heuse QR-code op mijn Huawei. En dankzij mijn Huawei weten ze in China vast ook dat ik tweemaal gevaccineerd ben en waar ik woon. Voor de zekerheid heb ik de QR-code ook nog uitgeprint, je weet maar nooit. Misschien blokkeert de Chinese overheid bij het boarden wel mijn telefoon.  Allemaal...

Graag wil ik het BD feliciteren met zijn 250 e verjaardag of is het haar verjaardag? Want over hem of haar gaat mijn column. Afgelopen zaterdag las ik de column ‘Geaardheid van de commissaris’ van Lucas van Houtert, hoofdredacteur van de jarige krant. Zijn column tempert in mijn ogen wel de feestvreugde van de krant. Volgende week komt de koning op bezoek bij de jarige krant. Als ik Lucas van Houtert was zou ik de koning maar niet vertellen wat hij in zijn laatste column heeft geschreven over de geaardheid van de commissaris. Even heb ik gedacht dat oud-bondscoach Frank de Boer de enige lulkoekkampioen was, maar we hebben nog een lulkoekkampioen en dat is Lucas van Houtert. Het begon allemaal bij de kop bij het artikel ‘lesbische commissaris van Brabant hekelt Hongaarse anti-homowet in gesprek met ambassadeur’. Toen ik dit las was het eerste wat ik dacht: stel dat de commissaris hetero zou zijn geweest had verslaggever Paul Driessen dan geschreven: ‘hetero commissaris van Brabant he...

Zo  af en toe ga ik met Piet ergens in de stad koffie drinken of lunchen. Meestal op zaterdag, want dan is er meer reuring in het centrum en dat vindt Piet wel leuk. Piet loopt al een poos rond op deze aardbol, zo’n 88 jaar. Piet ken ik nog van vroeger, van de kroeg. Nu woont hij in een zorgcentrum. Daar heeft hij weinig contacten. De mobiliteit van de meeste bewoners laat het zo langzamerhand wel afweten, het wil allemaal niet meer lukken. Om niet helemaal stram te worden doet Piet eenmaal per week een uurtje aan bewegingstherapie: rek- en strekoefeningen. Hij vindt dat de fysiotherapeut hem nogal stevig onderhanden neemt. Niet dat ik dat geloof, maar vooruit. Ondanks wat hij noemt een ‘stevige’ therapie gaat Piet er niet soepeler van lopen. Nee, het is meer schuifelen geworden. We lopen, nee we schuifelen naar de binnenstad. Dat slechte lopen komt allemaal door corona, vergoelijkt hij. Dat zal best, maar je bent wel 88. Je bent geen Emile Zátopek meer. Deze marathonloper i...

Zo de langste dag van het jaar zit er weer op. De dagen gaan weer korten en zo wordt het iedere dag een ietsepietsie vroeger donker. Jammer eigenlijk. De zomer is net begonnen én dit jaar is het ook nog wel een heel bijzondere zomer. Dit jaar is dé  sportzomer. Alle luiken gaan weer open, alles kan weer. Deze zomer worden maar liefst gekenmerkt door drie grote sportevenementen: het EK-voetbal, de Tour de France en de Olympische Spelen. Kortom, een waar feest voor de sportliefhebber als je van sport houdt én van de lulkoek van de vele zogenaamde sportdeskundigen die het allemaal denken te weten. Weet je, achter de talkshowtafel is het altijd makkelijk praten. Nu staat alles nog in het teken van het EK-voetbal, dus iedereen weet het beter dan de bondscoach. Nou is dat bij Frank de Boer niet zo moeilijk, want Frank is een droogkloot die kijkt als een pak karnemelk. Zijn manier van communiceren is tenenkrommend. Kortom, hij praat zoals ie kijkt. En als hij wel wat zegt dan lult hij mee...

  De oranjekoorts stijgt licht nu het EK-voetbal nadert. Hoe lang de koorts aanhoudt is afhankelijk van de prestaties van het Nederlands elftal op het EK. Intussen kleuren zo links en rechts de straten oranje. Ook supermarkt Jumbo heeft de oranjekoorts goed aangevoeld. Op tv is iedere dag wel een commercial te zien met Frank Lammers in een oranje juichcape. Frank rent als een dolle stier naar buiten omdat Nederland heeft gescoord. Nu lijkt Frank Lammers ook wel een beetje op een dolle stier, hij kan nogal lomp doen. Nee, geef mij maar Snolleke Bollekes. Voor mij steelt hij de Jumbo commercialshow met zijn nationale volkslied: ‘naar links…..naar rechts’. Daar word ik vrolijk van. Dat heeft Jumbo slim gedaan. Het zal een paar duiten hebben gekost, maar zo verhoog je wel de oranjekoorts. Trouwens het liedje van Snolleke Bollekes brengt mij op een idee. Misschien moet informateur Mariette Hamer de enige echte Snolleke Bollekes in het Haagse uitnodigen als ze Rutte, Kaag, Ploumen, Kla...

Deze column gaat over Sanoune. Ik ontmoette hem in de wijk Boschveld. Sanoune komt uit Benin, maar verblijft al bijna 10 jaar in ons land. Nog steeds illegaal, dat wel. Ik vroeg hem wat zijn naam in onze taal betekende. Hij zei: geluk. Maar de dertigjarige Sanoune heeft allesbehalve geluk in zijn leven. Immers officiële instanties ontkennen tot nu zijn bestaan. Sanoune is een sympathieke bescheiden jongeman van dertig jaar. Hij glimlacht naar mij, maar zijn hart huilt. Het verhaal dat Sanoune klinkt heel onwerkelijk.   En nu woont hij sinds 2015 met vijf andere uitgeproduceerde asielzoekers in een noodopvang in Boschveld. Hij spreekt fatsoenlijk Nederlands, dat heeft Sanoune zichzelf aangeleerd. Hij ging, toen hij dakloos was, ieder dag bij Vluchtelingenwerk koffie drinken. Daar was hij heel welkom. Nu volgt Sanoune nog steeds taalontmoetingen bij Vluchtelingenwerk Den Bosch. Vluchtelingenwerk Den Bosch heeft er mede voor gezorgd dat Sanoune in de noodopvang kon gaan wonen. Va...

Er zijn meerdere soorten regen. Je hebt slagregen, motregen, druilregen, stortregen maar ook lintjesregen. De dag voor Koningsdag was het weer zover, de lintjesregen viel er gestaag uit. Veel burgemeesters trokken er op uit om mensen een lintje op te spelden. Elk jaar worden veel vrijwilligers in het zonnetje gezet, maar ook heel bekende Nederlanders. Een van de bekende Nederlanders is Olga Commandeur. Zij is, voor hen die het niet weten, een oud-atlete die best heel hard kon lopen. Olga – niet te verwarren met Olga die jodelliedjes zong - presenteert al sinds 2000 ’s morgens het tv-programma ‘Nederland in beweging’. Vooral ouderen - die huppelen op de vierkante meter een uitdaging vinden - zijn blij met Olga. Olga houdt van rekken en strekken en is een smaakmaker bij vooral de huppelende ouderen. Nu is Olga benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Volgens de kanselarij, die waakt over de lintjes, heeft Olga tijdens de coronacrisis bijna dagelijks geheel belangeloos extra bew...