PARDOES

Afgelopen donderdag wilde ik - na natuurlijk eerst een kopje koffie tot me te hebben genomen - de stofzuiger weer eens zijn stofzuigwerk laten doen. Of is het haar stofzuigwerk? Niet belangrijk, want een stofzuiger is non binair net als Raven van Dorst. Stofzuigen is niet mijn hobby, het is altijd zo’n takkeherrie. Maar het was nodig, want er lag overal stof. Waar al die stof steeds weer vandaan komt is mij een raadsel. Even dacht ik om alle ramen op te zetten zodat storm Poly kon huishouden. Toch niet gedaan, want ik vermoed dat er dan nog meer stof naar binnen was gewaaid. Poly, leuke naam trouwens voor een storm. Heel vriendelijk was Poly niet. Poly was een meester in het her en der omzagen van bomen. Nu vallen bij een heftige storm helaas altijd slachtoffers. Eurocommissaris Frans Timmermans opperde het idee om een Europese herdenkingsdag in het leven te roepen voor klimaatslachtoffers. Niet heel origineel, want volgens mij kun je van elke dag wel een herdenkingsdag maken. Terwijl...

In mijn vorige column schreef ik over Rachna Lipman, raadslid in het Bossche namens het CDA. Ze zorgde voor wat reuring, terwijl de mussen door de hitte bijna van het dak vielen. En dit keer ging niet over het gesol met de boeren, want dat zou je kunnen verwachten. De boeren zijn immers heilig bij het CDA, een boer kan bij die partij een boer laten zonder hierop te worden aangesproken. Maar de boeren houden niet zoveel meer van het CDA. Die boeren toch, wat moet je er zo langzaamaan mee? Maar ja, wat zouden we, als ik Caroline van der Plas moet geloven, zonder de boer zijn? Dan kunnen we de boerenkool geen boerenkool meer noemen. En ook de boerenmetworst gaat dan in de ban. Wat zeg je dan bij de (vegetarische) slager: heeft u voor mij een ons zonderboerenmetworst? Dat is dan ook weer jammer. Maar ik dwaal van wat ik wil schrijven, om te beginnen bij Rachna Lipman. Rachna maakt zich nogal druk om de fietschaos in het weekend in het centrum. Ze vindt dat geen visitekaartje voor onze st...

Terwijl ik achter mijn laptop inspiratieloos naar buiten zat te staren dacht ik: waar haal ik de inspiratie voor een column vandaan? Drie weken Fuengirola hadden mijn hoofd loom gemaakt, maar dat was ook niet zo gek met al die warme dagen. Bovendien heb ik ook niet iets spannends beleefd wat mij triggerde. Elke ochtend ging ik een cortado koffie drinken bij bar Ana. Een cortado kost 1,00 euro. Ja, je leest het goed. Kom er maar een om in ons land. Bar Ana is een authentiek klein Spaans etablissement. Binnen staat een bar uit het jaar nul. Er is een klein vierkante meter keukentje waar de hap van de dag wordt gemaakt voor de prijs van 5 euro. Bijvoorbeeld albondigas, dat zijn Spaanse gehaktballetjes in tomatensaus. Het terras zit bijna altijd vol met Spaanse pensionado's die druk met elkaar in gesprek zijn over wat hun bezighoudt. Dat zou voer moeten zijn voor een column, maar ik spreek geen woord Spaans. Dat schiet dus niet op. Wat nu? Waar haal ik mijn inspiratie vandaan? Ik lees ...

We kunnen een nieuw woord toevoegen aan onze rijke woordenschat. Dat woord is ‘graaiflatie’. Het woord komt uit de koker van een paar slimme economen van de Rabobank. Na inflatie, deflatie is er nu de graaiflatie. De Dikke van Dale zal er vast blij mee zijn. Graaiflatie is een samengesteld woord dat wordt gebruikt om een economische situatie te beschrijven waarbij de prijzen van goederen en diensten stijgen, terwijl de koopkracht van het geld afneemt. Dat hebben slimme economen na onderzoek vastgesteld. Je moet het maar bedenken. Ik zou het gewoon ordinair graaien blijven noemen, want dat is het toch? Zo kun je natuurlijk veel samengestelde woorden bedenken. Bijvoorbeeld van denken en doen zou je ook een woord kunnen maken. V aak hoor ik iemand zeggen: ik denk dat ik dat ga doen. Dat heet 'denkdoen'. Maar in de praktijk loopt het meestal anders en doen we niet aan denkdoen. We klagen wel over de oplopende prijzen, maar intussen kopen we gewoon de steeds duurder wordende boodsch...

  Ik ga het maar eens over de duiven hebben. In ons land zijn er in mijn beleving veel te veel duiven. Er zijn ook teveel mensen in ons kleine kikkerland, maar daar hoor ik bijna niemand over. Terug naar de duiven. Van de week zaten er twee duiven op de rand van ons balkon te koeren, waarschijnlijk een verliefd setje. Vervolgens schijten ze van plezier de boel onder met die smerige witte smurrie en weg zijn ze. En op mijn balkon ligt dan op diverse plekken duivenpoep. Daar kan ik nou chagrijnig van worden. Ik word niet snel chagrijnig, maar dan wel. Een duif wordt ook wel  een vredesduif genoemd. Daar snap ik niks van. Het zijn nare onbeschofte beesten die bepaald geen vrede brengen. Ze zijn zo brutaal als de neten. Laatst zat ik op een bankje in het park een boterhammetje te eten en ja hoor daar waren ze weer. Dit keer met z’n drieën en maar treiteren en uitdagen. Ze zijn altijd als de kippen bij. Nu vind ik in tegenstelling tot duiven kippen wat sympathieker, want die leggen...

Ik vermoed dat je wel hebt meegekregen dat gorilla Bokito uit Diergaarde Blijdorp op 27-jarige leeftijd is doodgegaan. Hij is dus doodgegaan, dat klinkt anders dan hij is overleden. Maar het komt wel op hetzelfde neer. Bokito was al een paar dagen ziek, hij had blijkbaar hartzeer. De arts van Blijdorp had nog wel de mest van de gorilla onderzocht om te zien wat er aan de hand was, maar dat mocht niet meer baten. In de dierentuin was droefheid alom troef. Alle gorilla's waren van slag, want hoe moet het nu verder zonder Bokito. Maar dat gaat vast lukken. Immers, Bokito was geen lieverdje. Hij is wereldberoemd, dat wel, dankzij zijn onbezonnen actie in 2007. Bokito ontsnapte uit zijn verblijf en joeg iedereen in zijn buurt de stuipen op het lijf. Een vrouw die hem bewonderde sleurde hij mee en raakte zwaargewond. Over grensoverschrijdend gedrag gesproken! Uiteindelijk werd Bokito door een dierenarts neergeschoten met een verdovingspijltje en de rust in Blijdorp keerde weer. Daarna on...

Het V&D-gebouw staat weer leeg. Het Rijksmonument aan de Schapenmarkt noem ik nog steeds de V&D. Ik kocht er vaak kleren. Misschien wel daarom. Het V&D warenhuis was jarenlang gezichtsbepalend voor de Bossche Markt. Nadat de V&D het loodje had gelegd heeft het lange tijd leeg gestaan. Op zich vind ik dat niet vreemd, want de huurprijs per maand is niet mals. De laatste huurder heeft er bijna twee jaren vertoefd. Het was een grote winkelketen die tegen eeuwigdurende korting kleding aan vooral jonge mensen probeerde te verkopen. Het winstgevend maken van kledingwinkel de KOOPman is - net als Hudson Bay destijds - mislukt. Nu staat het pand opnieuw leeg. Voor hoe lang? Misschien is het een idee om er voor de time-being een Bever&Dasfiliaal (B&D) van te maken. Want zowel bevers als dassen verstoren met hun geknaagd en gegraaf onze infrastructuur. Dus zeg ik: alle dassen en bevers verzamelen en hup naar de Schapenmarkt. Ze zullen daar vast snel wennen, want er is ee...