PARDOES

Wie heeft het nog over Prinsjesdag? Ik denk niemand, behalve ik nu. Prinsjesdag is een jaarlijks terugkerende traditie op de derde dinsdag van september. De gouden koets hobbelt dan door het centrum van Den Haag op weg naar het centrum van de politieke arena. Lang de kant zwaaien mensen enthousiast naar de koning, de koningin en de prinses. Uit de gouden koets wuiven zij vriendelijk terug. Wat gaat de dag brengen op de dag waarop de rijksbegroting wordt gepresenteerd? IJzeren Heinen, minister van financiën, is verantwoordelijk voor de miljoenennota. Onze koning, ooit ook een prinsje, heeft dan de ondankbare taak om de rijksbegroting in woorden te vangen. Immers, hij heeft de inhoud niet bedacht. Onze koning is al een hele poos koning. Zou dan Koningsdag niet beter passen? Toch maar niet, want dan raken ze in Den Haag nog meer van slag. Dus laat maar, want zo klinkt Prinsjesdag, als een feelgood film, zeker nu onze koning wordt begeleid door vier mooie vrouwen die hem met alle egards ...

De dagen worden langzaam korter, frisser en soms natter. De avonden worden langer omdat de zon er eerder de brui aangeeft. Niet dat de zon ooit ondergaat, want hij duikt elders weer gewoon op. En dat komt omdat de aarde alsmaar ronddraait. Niet dat ik daar veel van merk, ofschoon ik ook weleens draaierig kan worden in mijn hoofd. Goed, dit is een lange inleiding op zoek naar een onderwerp voor deze column. En dat komt omdat ik het dit keer lastig vond om iets, niet al te zwaar, schijfbaars te bedenken voor een column. Het lijkt wel of ik een beetje ben lamgeslagen door het dagelijks, vaak nare, nieuws op radio en tv. Ik luister steeds meer naar Radio 5. Dan maar geen onderwerp! Vorige week vertoefde ik zo'n vijf dagen bij familie in Palmela in Portugal, een dorp waar de tijd lijkt stil te staan. Mijn dagen vulden zich met zon, een bezoek aan Lissabon, eropuit gaan met een cabrio die de tand des tijds heeft doorstaan, luisteren naar de fado, buiten onder een overjarige boom eten e...

Engelen is een onopvallend dorp gelegen aan het Diezekanaal. Dat was een onopvallend dorp moet ik eigenlijk zeggen. Het is inmiddels een heel opvallend dorp geworden. En dat komt zeker niet door de ligging van het dorp, ofschoon Engelen wel lommerrijk is. Het is een dorp zonder een echte kern. Wel heeft Engelen een gemeenschapshuis, genaamd de Engelenburcht, voor feesten en allerlei hobbyclubs. Op hun website staat: ‘Ontmoet elkaar in een prettige en plezierige omgeving’. Gelet op de naam van het gemeenschapshuis lijkt het daar goed en veilig toeven, toch? Ik herinner me nog de keren dat ik een tasje met biebboeken naar een oudere dame bracht die het niet meer lukte om naar de bieb te komen. Al opgewekt fluitend fietste ik dan dwars door de haast lege straten in Engelen. Het voelde allemaal heel sereen én veilig. Zo af en toe zag ik iemand lopen die zijn/haar hond uitliet. We groetten elkaar vriendelijk en ik fietste verder wetende dat, wanneer ik eenmaal op het adres was, mij een kopj...

Boerenkool met worst is heerlijk, net als boerenpaté, boerenham of boerenmetworst. Alhoewel, maak van de laatste lekkernij maar gewoon alleen metworst. Het woord boeren vind ik steeds meer onsmakelijk proeven. Soms moet ik van het woord ook nog eens luid boeren, en daar ergert mijn partner zich dan weer aan. Hoe komt dat zo? Afgelopen vrijdag zag ik aan de Parklaan een hele stoet tractoren met notabene de Nederlandse vlag ondersteboven - dat alleen al vind ik een gotspe  - voorbij denderen. Het was alsof er een F16 laag voorbij vloog. De boeren keerden, nadat ze in het Provinciehuis duidelijk hadden gemaakt het absoluut niet eens zijn met de stikstofkeuzes van de Provincie, huiswaarts om hun vee weer een pluim te geven. Vandaar de naam pluimvee! Wat wil de  provincie? Zij wil de vergunningen intrekken van vijf pluimveehouders die te veel stikstof  uitstoten.   Nee, over de keuzes en de manier waarop de Provincie dit heeft aangepakt, ga ik helemaal niets schrijve...

Zomers, zuidelijk en zintuiglijk, dat is al jaren het thema van het theaterfestival Boulevard. Het festival is al veertig jaar een vast onderdeel van de Bossche zomer. Gelukkig is het festival sinds enkele jaren weer terug aan de voet van de Sint Jan. En al jaren ben ik te gast op het festival waar podiumkunsten, ontmoetingen, eten en drinken centraal staan.  Elk jaar doneer ik als vriend een vast bedrag. Ik krijg dan korting op kaartjes voor voorstellingen. Maar daar gaat het mij  niet om. Ik steun en geniet van de podiumkunst. Bovendien kom ik mensen tegen die ik een poos niet heb gezien die net als ik ouder en brozer zijn geworden, maar nog steeds het theaterfestival omarmen. Onze stad mag, net als ik, trots zijn op het festival. Het Boulevard theaterfestival biedt hoop in bange dagen en die zijn er helaas volop.  De directeur sprak in haar voorwoord in het Boulevard magazine over Kintsugi, de Japanse kunst van het repareren. “De scherven van een gebroken porseleinen k...

In de regel ga ik tweemaal per jaar naar de tandarts om de tanden, die ik nog heb, te laten controleren op wortelvastheid. Niet dat ik nog veel echte tanden heb, maar toch. ‘Wees er maar zuinig op', zegt mijn tandarts altijd wanneer ze mijn laatste der Mohikanen tanden onder handen neemt. Tsja. Nu ben ik niet zo'n goede poetser, dus is het bij ieder tandartsbezoek steevast tandsteen verwijderen en zo af en toe een gaatje vullen. Maar meestal sta ik na tien minuten opgelucht weer buiten met een mond vol tanden. Daarover gesproken. Afgelopen maandagmiddag stond ik even met een mond vol tanden. Het is een inleiding naar de reden hiervan. Goed, daar gaan we. In de nieuwe bieb ben ik iedere maandagmiddag op vrijwillige basis host. Ik ben voor de bezoeker van de bieb herkenbaar aan mijn lichtblauwe Huis73 T-shirt. Huis73 is een huis waar je van alles kunt doen: een boek lenen, muziekles volgen, voorleesmoeder of -vader zijn, gezellig wat drinken, naar een debat gaan of naar een inter...

Er was weer eens een NAVO-top. Alle hotemetoten waren dit keer in Ankara, de hoofdstad van Turkije. Schreeuwlelijk Erdogan, die ook geen tegenspraak duldt, was de gastheer. Voor iedere regeringsleider had hij bij aanvang van de top een heel bijzonder kadootje, iets dat volledig past in een gewelddadige wereld waar we thans in verkeren. Erdogan was voor het kadootje niet bij een speelgoedwinkel, maar bij een wapenhandelaar wezen shoppen. Hij bood de regeringsleiders een geladen pistool aan. Onze premier heeft het pistool ook aangenomen, misschien heeft hij gedacht dat het een waterpistool was. Maar dat hoef je niet te verwachten van iemand die graag met vuur speelt in zijn eigen land. Gelukkig was hij zo verstandig om het toch maar in Turkije achter te laten. Spelen met vuur? Dat gebeurt ook dichtbij. In onze overvolle binnenstad sjezen recalcitrante jonge fatbikers als gekken je links en rechts voorbij. En als je er wat van zegt krijg je meteen het k-woord naar je hoofd geslingerd. Ie...

Vorige week donderdag had ik een hangmiddag. Ik vond het te warm om wat te gaan doen. Mijn ogen vielen bijna dicht, maar net niet helemaal. Op de radio was VillaVdB bezig, een radioprogramma van Jurgen van den Berg. Hij heeft een prettige stem waar ik graag naar luister. Toch was ik tijdens zijn programma bijna in een lichte coma gesukkeld, maar toen hoorde ik uit het niets het woord alcohol vallen. Verslavingsarts Sigrid Sijthoff was bij Jurgen te gast om te praten over het onderwerp 'Alcohol’. Ze zei dat alcohol drinken veel te normaal is geworden, vooral onder ouderen’. Ik veerde op, want dat ging ook over mij. Hetzelfde moment dacht ik: o, ik moet nog naar AH want de Veltliner is in de bonus. Maar liefst 25% korting, dat scheelt toch gauw een slok op een borrel. Laat Sigrid Sijthoff dat maar niet horen, zei ik nog tegen mezelf. Ja Sigrid, dat heb je als je ouder wordt, dan ga je niet alleen meer alcohol drinken, maar ook soms meer in jezelf praten.  Hoe kwam Sigrid zo bij Villa...

Het weerfenomeen El Niño komt eraan en zo te lezen in allerlei nieuwsmedia kan dit uitgroeien tot een zeer krachtige variant. Misschien al binnenkort. Sommige weerexperts spreken zelfs van een mogelijke "super El Niño". Laat ik nou denken dat dit fenomeen als was begonnen bij de inauguratie van Trump in januari 2025, met alle desastreuze gevolgen vandien. Maar dat is een heel andere El Niño die, als het tegenzit, nog een paar jaar aanhoudt. Tenzij, de echte El Niño hem verzwelgt. El Niño, het klinkt wel heel bijzonder. Het is van oorsprong een Italiaanse jongensnaam met wel een heel bijzondere betekenis. Je gelooft het niet, maar El Niño betekent: “God is genadig, God is verzoenend”. Tsja, nou snap ik het, dat is wat Trump natuurlijk ook beweerd te zijn. Overigens heb ik wel een mooie herinnering aan El Niño, want het is ook de naam van een authentiek Spaans eetcafé in Mijas Pueblo waar Jan en alleman komt om een tapas te eten en een biertje te drinken. Ik heb daar een paar ...

Zangeres Lenny Kuhr verhuist naar Israël. Wie kent haar niet? Ze werd beroemd met het liedje "De troubadour’ op het Eurosongfestival in 1969. Onlangs heeft zij in het kleine Schiller Theater in Utrecht afscheid genomen van ons land, waar ze genoeg van heeft. Ongetwijfeld heeft Lenny op dat podium nog maar eens de Troubadour gezongen. Van dit liedje werden hele volksstammen vrolijk. Het repertoire van Lenny Kuhr bestaat uit mooie teksten en muziek. Ze klinken allemaal heel lieflijk. Zo heb ik haar ook altijd getypeerd, als een zachtaardig en vredelievend mens. Maar Lenny Kuhr heeft kennelijk een andere kant. Ik vind namelijk dat ze nogal pal staat achter het gewelddadige en brute Israëlisch regime, een regime dat het liefst het hele Palestijnse volk wil onthoofden. Lenny Kuhr vindt de nieuwsberichtgeving in de media over de oorlog te eenzijdig. Misschien is dat een reden dat de Israëlisch gezinde EO met het tv-programma De Joodse Wereld is gestart. In de eerste aflevering was Lenny...

Iedereen kent wel het begrip: de hakken in het zand zetten. Een voorbeeld: mijn partner zegt: zullen we vandaag gaan fietsen? Het is zo'n mooi weer. Maar ik heb andere plannen. Dus zet ik mijn hakken in het zand  en zeg: daar heb ik helemaal geen zin in. Dat geen zin hebben is echter van korte duur, want de dag is nog lang en ik heb ook geen zin in een chagrijnige partner. Dus een uur later zit ik braaf op mijn e-bike om een knooppuntenroute te volgen door bos en hei en aanschouw hoe mooi ons land is.  Dat brengt mij bij het kabinet Rob Jetten die nogal strak in hun vel zitten met bepaalde plannen en waar nogal de hakken in het zand worden gezet. Dit kabinet is een typisch gevalletje van geen daden, maar woorden, terwijl het lijflied van Feyenoord 'geen woorden, maar daden' is. In die zin doet Feyenoord het beter. Zelfs het vangen van Bolle Jos lukt niet, ondanks de dure aangekochte vrachtboot om hem op te pakken. Het wil niet met het kabinet Jetten. Intussen lacht de VVD ...

Het is wel effe afkicken na bijna vijf weken relaxed leven in Fuengirola aan de blauwe Middellandse zee. De stad is een ratjetoe aan gebouwen, maar wel heel temperamentvol Spaans. De warmte is, in de ruimste zin van het woord, altijd voelbaar. En dat is precies wat mij zo trekt in deze stad in het mooie Andalusië. Misschien klinkt het raar, maar als ik in Fuengirola ben, is de agressieve wereld voor mij ver weg.  Nu ik weer thuis ben, is de agressie weer volop aanwezig en ook nog eens dichtbij. Gisteren werd ik in de Hinthamerpromenade bijna omver gereden door twee, tegen mij scheldende, jongens op een fatbike. Om hier nog even op door te gaan: afgelopen zaterdagmiddag in de Bossche binnenstad nog een protestmars tegen de komst van een AZC in Engelen. Zo'n 250 leeghoofden riepen in koor: we doen het ook voor jullie! Het is niet te pruimen, al die agressieve protesten in ons land tegen de komst van AZC's. De geest is volledig uit de fles. En waar is onze premier? Wie het weet ma...

Buenos Dias! Mijn laatste dagen in Fuengirola. Het is inmiddels dag 30. Intussen heb ik al een stoel voor de terugvlucht gereserveerd, want komende zaterdag nadert even snel als een vliegtuig dat opstijgt. De paar dagen die zich nu nog aandienen, ga ik vullen met dingen die ik afgelopen weken ook heb gedaan. Vooral veel wandelen en lekker eten. Meer hoeft niet, immers alle dorpen in de omgeving, die tegen de Andalusische bergwand zijn aangeplakt, hebben witte huizen. Niet spannend dus, maar wel relaxed. De afgelopen weken heb ik dagelijks gemiddeld zo'n 14.000 stappen per dag op Spaanse grond gezet. Omgerekend is dat plusminus 10 tot 12 km per dag. Mijn wandelschoenen zijn nog niet moe, terwijl als ik naar bed ga, ik geen pap meer kan zeggen. Nou ja, ik eet eerst wel een bakje mango kwark van de Mercadona leeg. Dan zou je verwachten dat ik in dromenland droom over het fraaie landschap rondom Fuengirola, maar nee hoor: ik droom over dingen die ik thuis kennelijk heb opgeslagen in ...

Buenos Dias. Het is maandag 27 april in Fuengirola. De zon schijnt flauwtjes en kleurt door de wolken heen een beetje oranje. Althans, dat maak ik ervan omdat het in ons land Koningsdag is. Onze koning tikt de 59 aan. Nog acht jaar op de troon zitten en mag dan, als ie wil, met koninklijk pensioen. Zijn troonopvolgster Amalia loopt al een beetje mee. En zo niet, dan kan ze altijd nog legercommandant worden. Wat mij in ieder geval deugd doet is dat het koningshuis populair blijft onder de Nederlanders. Hoe mooi is het om Willem Alexander en Máxima op geleende schaatsen te zien zwieren en zwaaien op het kunstijs in Dokkum. Kijk, zo hebben we nog tenminste iets wat ons met elkaar verbindt.  Immers, van de politiek moeten we het niet hebben. Dat blijft nog steeds een hoop gelul op de vierkante meter.  Kortom, of je nou wel of niet koningsgezind bent: Koningsdag blijft een feestelijke happening. Wat ik nu wel heb gemist is de oranje tompouce. Als ik thuis ben eet ik altijd een to...

Buenos Dias vanuit Fuengirola waar ik alweer twee weken vertoef. Net als thuis gaat ook hier de tijd even rap, ofschoon het verblijf anders voelt. Zeker bij het opstaan is de lucht al blauw gekleurd met hier en daar een schapenwolkje. Als ik dit schrijf, is het zaterdagmorgen. Het koffiezetapparaat pruttelt zachtjes en dat is anders dan thuis waar mijn espressomachine meer het geluid maakt van een grasmaaier. Eerst maar eens een kopje koffie drinken op het balkon en dan een plan maken voor deze dag. Nou ja, plan maken? Niks hoeft, gewoon alles op zijn Spaans. Spanjaarden zeggen vaak: ‘manana’, toch? In het zwembad zijn twee uitslovers al vroeg baantjes aan het trekken, terwijl het zonlicht nog niet eens het koude water had beroerd. Ik vermoed dat mijn zwembroek deze reis werkloos blijft, omdat het water niet is verwarmd. Werkloos? Dat geldt overigens niet voor mijn reservebril, maar dat komt nog. Van andere gasten hoorde ik dat - gelet op de wereldwijde oorlogsdreiging - de beheerder v...

Vanaf mijn balkon in een zonnig Fuengirola een buenos dias. En ja, ik heb een korte broek en een shirt met korte mouwen aan. Het kan, om met Rob Jetten te spreken. En morgen zien we wel weer. Daarover gesproken. De komende dagen is er geen Spaans weer voorspeld. Ongekend zeggen ze hier, maar alles in de wereld is helaas ongekend met de mafketels in Israël en de VS. Zij die van God los zijn, durven zich te beroepen op God, wie het dan ook moge zijn. Genoeg hierover.  De zat kennelijk iets wat aandacht vroeg  bij de security en dus liep mijn rugzak via een ander spoor naar de controleur, een beginnende veiligheidsbeambte net droog achter de oren. Uit mijn rugzak haalde hij een paar witte bijna afgedragen onschuldige sneakers en bekeek ze aandachtig. Hij wist er niet zo goed raad mee. Er zou iets chemisch in de schoenen zitten. Bent u misschien ergens in getrapt? Nee, ik mag van mijn vrouw nergens intrappen. Als er thuis onaangekondigd wordt aangebeld zegt ze: niet open doen!...

Bij chocolaterie Boulanger heb ik een zakje luxe chocolade paaseitjes gekocht. Niet om deze zelf op te peuzelen, maar voor iemand die ik al een poos niet heb gezien, laat staan gesproken. Maar de afspraak gaat niet door vanwege een tijdelijke ongesteld. Tja, wat te doen met de vast overheerlijke paaseitjes. Volgende week is Pasen voorbij, dan smaken ze vast minder. Toch maar zelf oppeuzelen? Lastige keuze. Wat ook lastig is: iedere dag bij AH een keuze maken uit de vele aanbiedingen. De AH is beroemd om de stapelkortingen en het hamsteren. Nu heeft de Consumentenbond er ook genoeg van en roept AH op om hiermee te stoppen of tenminste te minderen. Volgens hen heeft AH wekelijks gemiddeld ruim duizend stapelkortingen. Ook Jumbo en Plus kunnen er ook wat van, maar wel in mindere mate.  Topman Frans Muller van AH zegt hierover: ‘klanten zijn zeer intelligent en begrijpen dit soort kortingen goed’. Ik dacht even dat het een slechte 1 aprilgrap was. Dat is het niet. Hij meent het, maa...

De gemeenteraadsverkiezingen zijn gedaan. In het Bossche zijn de PvdA en D66 de grote winnaars, maar ook Leefbaar Den Bosch. Dat gezegd hebbende vind ik het wel leuk om even terug te blikken op een verkiezingsdebat in de VF. Het debat werd geleid door drie jonge enthousiaste talenten. De complimenten voor hun aanpak, want met zeventien lijsttrekkers hutje op mutje op het podium was dat geen makkie. Dan zijn het net jonge honden die kwispelend om aandacht vragen. Regelmatig gingen er dan veel vingers omhoog. Vroeger in de schoolbanken stak ik ook weleens een vinger op als ik moest plassen. Heel komisch om te zien. Maar dat was het niet alleen, er stonden ook een paar roeptoeters op het podium zoals Maarten Kagie van Leefbaar Den Bosch. Hij is zijn vader opgevolgd en is ook een blaaskaak. Maarten is fan van FC Den Bosch en dat laat hij opzichtig horen. En dan Joep Gersjes van ’Meer Den Bosch’. Hij is kampioen uit zijn nek lullen, maar ook kampioen vragen stellen.. En dat zijn er nogal w...

Wat heb ik nou weer aan mijn fiets hangen? Dit gezegde zal bij veel mensen bekend in de oren klinken. Nu wordt dit gezegde in een tv-spotje gebruikt om aandacht te vragen voor gordelroos. Het klinkt onschuldig, maar dat is het niet. Een pioenroos of een klaproos krijgen is vele malen leuker. Waarom er nu ineens veel aandacht voor gordelroos is weet ik niet. Het enige wat ik kan bedenken: het is voorjaar en kennelijk komt gordelroos als een soort van crocus uit de grond. Ik begrijp dat een op de vier mensen gordelroos krijgen. En zoals ik in het begin al zei: je kunt het maar beter niet krijgen, want het is nogal pijnlijk. Wat ook heel pijnlijk is, is dat alleen mensen die volgend jaar zestig worden hiervoor een gratis vaccinatie krijgen. Je leest het goed, alleen mensen die volgend jaar zestig worden. Maandagavond kwam het tv-programma Radar voorbij. Radar is een kritisch consumentenprogramma. Antoinette Hertsenberg is een van de presentatoren van dit programma. Antoinette is een bij...

Het bordes van Huis Ten Bosch was afgelopen maandag het podium voor de nieuwe regeringsploeg. Een dag later stonden onze gouden, zilveren en bronzen kanjers op datzelfde podium. Niet zonder reden. Ze hebben een sportieve prestatie van wereldformaat geleverd. Het trotse koningspaar samen met dochter Amalia glunderde mee met onze kanjers. De Olympische Winterspelen waren een feest met al die sporters van heinde en verre. De manier waarop zij tijdens het sporten vreugde, teleurstelling en verdriet met elkaar deelden was groots, ondanks dat ze elkaars concurrenten waren. Een voorbeeld voor de politiek, maar dat zal niet meevallen. Dan kom ik terug op de bordesscène van onze nieuwe regeringsploeg. Afgelopen maandag was het zover. Na de eedaflegging, voor wat ie waard is, mocht premier Jetten met zijn ministers op het bordes plaatsnemen voor het fotomoment. In het midden stond de koning, alleen niet met de trotsheid van de bordesscène met onze Olympische sterren. Misschien dacht hij: wie w...